Ο Θεός..δεν ξέρει..

               (Η φωτογραφία είναι από το web)

Πάντοτε με συγκινούσε ἡ ἀναζήτηση τοῦ Ἀδάμ ἀπὸ τὸν Θεό:

«Ἀδάμ, ποῦ εἶ; Ἀδάμ, ποῦ εἶσαι;»¹

«Ὁ πάντοτε παρών (ὁ ἀεί παρών ἐν πάσι)», ψάλλει ὁ Ρωμανός ο Μελωδός.²

Κι ὅμως… ὁ πάντοτε παρών, παρουσιάζεται ὡς ἀπών.

Ὁ τα πάντα εἰδώς, κάνει ὅτι δὲν ξέρει.

Στὸν τάφο τοῦ Λαζάρου στέκεται καὶ ρωτά:

«Ποῦ ἐνταφιάστηκε;» ότι δήθεν δε γνωρίζει, όπως λέει και ο αγ. Ρωμανός. 

Ὁ Πλάστης τοῦ ἀνθρώπου ζητά νὰ μάθει… αὐτὰ ποὺ ἤδη γνωρίζει. Κάνει ὅτι δὲν ξέρει.³

Ὅπως τότε: «Ἀδάμ, ποῦ εἶ;»

Ὄχι γιατί ἀγνοεῖ. Ἀλλὰ γιατί ζητᾶ.

Ζητᾶ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν κρυψώνα του.

Νὰ μιλήσει. Νὰ φανερωθεῖ. Νὰ κάνει τὸ βήμα.

Στὸ πηγάδι, μὲ τὴ Σαμαρείτιδα, πάλι τὸ ἴδιο μυστήριο.⁴

«Διψῶ».

«Διψῶντα ὑπεκρίθην καὶ ὡς διψῶν ἐτρώθην».

Παρισταίνει τὸν διψασμένο, ἐνώ εἶναι ἡ Πηγή.

Ζητᾶ νερό ἀπὸ μία Σαμαρείτισσα… ἐνώ ἔρχεται νὰ τῆς δώσει τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν.

Δὲν ἔχει ἀνάγκη. Δημιουργεῖ ἀνάγκη.

Γιὰ νὰ ἀνοίξει διάλογο. Ὄχι νὰ ἐπιβάλλει.

Γιὰ νὰ γεννηθεῖ σχέση.

Στὸν δρόμο πρὸς Ἐμμαούς,⁵ ὅπως γράφει ὁ π. Βασίλειος Γοντικάκης,⁶

παρουσιάζεται ἕνας Ἄγνωστος.

Μπαίνει στὴ συζήτηση, προσποιεῖται ἄγνοια, ρωτᾶ:

«Τί συνέβη;»

Κι ἐκεῖνοι τοῦ ἐξηγοῦν… τὰ δικά Του.

Ὁ Θεὸς ἀκούει τὸν ἄνθρωπο νὰ τοῦ ἐξηγεῖ τὸν Θεό.

Καὶ δὲν τὸν διακόπτει. Λαχτάρα ἐπικοινωνία. Ἐξάλλου «ἐγὼ διὰ τοῦτο ἐλήλυθα».⁷

Προχωρᾶ μαζί τους. Τους φωτίζει. Τους μαλακώνει.

Καὶ ὅταν φτάνει ἡ στιγμή, προσποιεῖται πάλι:

κάνει ὅτι φεύγει.

Γιατί;

Για νὰ ἀκούσει τὸ «μείνον μεθ’ ἡμῶν».

Για νὰ γεννηθεῖ ἡ ἐπιθυμία.

Για νὰ γίνει ἀναγκαῖος με λαχτάρα, ὄχι ἐπιβεβλημένος.

Στὴν ἀρχὴ ἀπρόσκλητος.

Στὸ τέλος… παρακαλεσμένος.

Στὴν ἀρχὴ ξένος.

Στὸ τέλος… ἀπαραίτητος.

Αὐτὸς εἶναι ὁ τρόπος τοῦ Θεοῦ.

Δὲν εἰσβάλλει. Δὲν πιέζει.

Στέκεται ἔξω καὶ χτυπᾶ.⁸

Κάνει ὅτι δὲν ξέρει,

για νὰ σὲ κάνει νὰ μιλήσεις. (Ἀδάμ)

Ζητάει νὰ τὸν πάνε στὸν τάφο, δήθεν ὅτι δὲν ξέρει. (Λάζαρος)

Κάνει ὅτι διψᾶ,

για νὰ σὲ μάθει νὰ δώσεις. (Σαμαρείτιδα)

Κάνει ὅτι φεύγει,

για νὰ Τὸν κρατήσεις. (Ἐμμαούς)

Ζητᾶ… γιὰ νὰ σου δώσει.

Περιμένει… γιὰ νὰ συνεργαστεῖ(ς).

Γιατί ἡ σωτηρία δὲν εἶναι μονόλογος.

Εἶναι συνάντηση.

Εἶναι συνεργασία.

Κάνει ἕνα βήμα πίσω…

για νὰ κάνεις ἐσύ ἕνα μπροστά.

Καὶ τότε καταλαβαίνεις:

ὁ «ἀεί παρών» δὲν ἔλειψε ποτέ.

Ἀπλῶς περίμενε… νὰ Τὸν ζητήσεις.

Ἤδη ἔχει κατέβει στὸν Ἅδη (μας).⁹

Μᾶς ξέρει. Μᾶς ἀγαπᾶ.

Με συγκλονίζει ἡ ποίηση ξανά τοῦ ἁγίου Ρωμανοῦ:

«ἐξῆλθε καὶ ἐξήντλησε τὴν ζωὴν ὥσπερ σπόγγον».¹⁰

Ἐβγῆκε καὶ ἐρούφηξε τὴ ζωὴ σὰν τὸ σφουγγάρι.

Ρούφηξε τη ζωή σαν το σφουγγάρι!!

Κάσδαγλης Νίκος 

Θεολόγος 

6/4/26

---

Παραπομπές

1. Γένεσις 3,9

2. Ρωμανός ο Μελωδός, Ὕμνοι, ΣΤΟΝ ΟΣΙΟ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟ ΛΑΖΑΡΟ ΤΟΝ ΤΕΤΡΑΗΜΕΡΟ, σ. 267

3. Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 11,34

4. Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 4,7. και 4,10

5. Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 24,13-35 

6. Βασίλειος Γοντικάκης, Αποτυπώματα,σ. 109-110

7. Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 18,37 (πρβλ. Λουκ. 19,10)

8. Αποκάλυψη Ιωάννου 3,20

9. Α΄ Πέτρου Επιστολή 3,19 (πρβλ. Ἐφ. 4,9) και π. Βασίλειος Θερμός, άνθρωπος μόνος και μπερδεμένος ψάχνει, σ. 195 (κείμενο παρακάτω)

10. Ρωμανός ο Μελωδός, Ὕμνος Σαμαρείτιδος, σ.161

__________________________________

π. Βασίλειος Θερμός, άνθρωπος μόνος και μπερδεμένος ψάχνει, σ. 195:

(...τι καὶ ἂν ἀνακαλύπταμε στὸν ἑαυτό μας όταν μένουμε μόνοι καὶ δὲν τὸ ἀντέχουμε, ὁ Χριστὸς τὸ ξέρει ήδη πολύ πρὶν ἐμεῖς τὸ ἀνακαλύψουμε καὶ ἔχει κατέβει στὸν Ἅδη τῆς ψυχῆς μας καὶ εἶναι ήδη ἐκεῖ. Αὐτὸ εἶναι ἡ εἰς Ἅδου κάθοδος ποὺ γιορτάζουμε το Πάσχα. Δὲν εἶναι αὐτὸ ποὺ συνέβη μόνο μία φορά. Εἶναι ἡ διαρκής αιώνια εἰς Άδου κάθοδος στὶς ψυχὲς τῶν ἀνθρώπων, πρὶν κὰν οἱ ἄνθρωποι συνειδητοποιήσουν ὅτι ἔχουν ἕναν Ἄδη μέσα τους ὁ καθένας.."

_____

«ἤδη κατέβηκε στὸν Ἅδη (μας)»

Α΄ Πέτρου Επιστολή 3,19

«ἐν ᾧ καὶ τοῖς ἐν φυλακῇ πνεύμασι πορευθεὶς ἐκήρυξεν»

Εφεσίους 4,9

«κατέβη εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς»

_______

Αποκάλυψη Ιωάννου 3,20

«ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν καὶ κρούω»

_____

Πορεία προς Εμμαούς 

Κατά Λουκάν Ευαγγέλιο 24,13-35

24,17 → «τίς οἱ λόγοι οὗτοι…;» (κάνει ότι δεν ξέρει)

24,28 → «καὶ αὐτὸς προσεποιήσατο πορρώτερον πορεύεσθαι» (κάνει ότι φεύγει)

24,29 → «μείνον μεθ’ ἡμῶν»

_______

 «ἐγώ διὰ τοῦτο ἐλήλυθα»

Κατά Ιωάννην Ευαγγέλιο 18,37

«ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα… ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ»

Λουκᾶν 19,10

«ἦλθεν ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός»