Σχεδιάζοντας το όνειρο

«Όταν μας κάνει μια ερώτηση ο άλλος, αγνοεί ότι την ίδια στιγμή δηλώνει: Τι ΘΑ ΗΘΕΛΕ να του πεις- και Τι ΤΡΕΜΕΙ να ακούσει.. Οι λέξεις -μάς "λένε". Κι ας φαίνεται ότι τις λέμε εμείς..» Τσιμάρας Τζανάτος ("Αγνώστου - Η Βία του Βίου") _______ «Ό,τι και να ρωτάς, κάθε φορά που ρωτάς, παίρνεις ένα τρομακτικό ρίσκο: Να σου απαντήσουν..» Τσιμάρας Τζανάτος (Απόσπασμα, θεατρικό έργο: "Εκκρεμότητα")

 «Νομίζουμε πως τα φύλλα γεννήθηκαν για να πέφτουν. Και δεν ρωτάμε: -Φύλλο αέρας σε έριξε; Ξεράθηκες -και έπεσες; Δεν σε ήθελε το δέντρο -και σε έδιωξε; Δεν άντεχες τα άλλα φύλλα γύρω σου -και έφυγες εσύ μόνο σου; Δεν είχες φως -γιατί δεν σε έφτανε το φως εκεί που ήσουν; Δεν είχες νερό -επειδή σε κλαδί αδύναμο έζησες; Μήπως ήσουν πολύ μικρό -γι' αυτό το δέντρο; Ή πολύ μεγάλο ίσως -αφύσικο για φύλλο κανονικού δέντρου. Είσαι φυλλοβόλου καταγωγής; Ή αειθαλούς; Τόσες ερωτήσεις.. Που δεν τις κάναμε. Κανείς δεν ρώτησε το φύλλο του δέντρου -γιατί έπεσε..» Τσιμάρας Τζανάτος __________ «Δεν χρειάζεται να πέσεις από ψηλά για να διαλυθείς. Οι περισσότεροι που ξέρω, έπεσαν από το ύψος τους. Και έγιναν κομμάτια..» Τσιμάρας Τζανάτος _____________ «Τις πιο δυνατές λέξεις, τις άκουσα από ανθρώπους που ήταν αθόρυβοι.. Δεν φτάνει η ακοή για να ακούσεις..» Τσιμάρας Τζανάτος _________________ «Να ακούς. Μιλάνε οι άνθρωποι. Με κινήσεις, με σιωπές, με λόγια. Λένε -το αφόρητο που φέρουν. Το πόσο σιώπησαν...

«Οι απρέπειες των άλλων» «Έχω δεχτεί απρέπειες μεγάλες. Βλέμματα που με έκοβαν κομμάτια. Στάσεις ζωής που χλεύαζαν, όσα δεν κατανοούσαν. Όσα δεν άντεχαν να συναντήσουν. Και που έζησαν έτσι, για να μη συναντηθούν ποτέ με αυτά. Φυσικό: Ποιος διαλέγει την καταστροφή του.. Θέριζαν οι απρέπειες το χωράφι που είμαι. Ήθελαν χώρο να κτίσουν τις πολυκατοικίες τους.. Θα ρωτήσετε: -Γιατί έμενες;.. Θα σας πω. Για τελευταία φορά θα το πω, μετά, σαν να μην το είπα. Για να μη καταλάβουν πόση σκληρότητα είχαν. Μη τρελαθούν από το βάρος της ευθύνης τους. Μη συνειδητοποιήσουν. Ποιοι είναι. Γιατί μετά, θα ζητούσαν συγγνώμη. Και εγώ, θα τους συγχωρούσα. Και δεν έπρεπε.. Έτσι θα τιμωρούνταν. Να μείνουν αυτοί που είναι.. Εσαεί..» _____________________  Tsimaras Tzanatos  Τσιμάρας Τζανάτος (Απόσπασμα, "ΑΓΝΩΣΤΟΥ")