Δάσκαλος, αλήθεια
"Αν αυτό που κάνεις κομίζει αλήθεια διαπερνάει και τις πιο δύσκολες καρδιές" Χρυσόστομος Σταμούλης, mind the gap, σελ. 210
Αναρτήσεις
Στις οικογένειες των δύο καθηγητών μου (μας), Κάσδαγλης Νίκος
Στις οικογένειες των δύο καθηγητών μου (μας) ________ Δύο χρόνια ο ένας, ένας χρόνος ο άλλος. Ιωάννης Μπάκας (17/7/24) Χρυσόστομος Σταμούλης. (18/8/25) Δύο καθηγητές, δύο άνθρωποι που έφυγαν, αφήνοντας πίσω τους κενό. Έφυγαν ξαφνικά ..τους θυμόμαστε και θα τους θυμόμαστε καθώς και θα τους τιμούμε. Όμως…μετά από το γεγονός η ζωή συνεχίζεται. Και υπάρχουν άνθρωποι από σάρκα και οστά, υπάρχουν οικογένειες. Οικογένειες που έζησαν ένα τεράστιο σοκ, έναν ξαφνικό πόνο και βρέθηκαν από τη μια μέρα στην άλλη στο κενό. Στο τίποτα. Εκείνοι έφυγαν, αλλά οι γυναίκες τους –εκείνες που τους στήριξαν, που στάθηκαν δίπλα τους στα δύσκολα– έμειναν πίσω να παλεύουν μόνες με τα θραύσματα. Και τα παιδιά τους, μεγαλώνουν απότομα χωρίς τους πατεράδες τους. Οι δάσκαλοί μας αξίζει να μένουν στη μνήμη μας. Αλλά η πραγματική μνήμη, πιστεύω, είναι η διακριτική παρουσία και η ουσιαστική στήριξη σε αυτούς που έμειναν πίσω και δίνουν τον καθημερινό αγώνα. Με όποιο τρόπο μπορούμε. “Συνέχισε να...
Ενας χρόνος, μνήμη Χρυσόστομου Σταμούλη
...ένας χρόνος... Σήμερα διαβάζω πολλά συγκινητικά και όμορφα λόγια για τον δάσκαλο Χρυσόστομο Σταμούλη Τα διαβάζω όλα με ενδιαφέρον και βαθιά συγκίνηση. Δεν θα προσθέσω κάτι άλλο παρά μόνο θέλω να του αφιερώσω όλα τα μαθήματα με το χαμόγελο, την ομορφιά, το τραγούδι και τη διασκέδαση που γίνονται μέσα στην τάξη... Καλό παράδεισο, δάσκαλε. Αιωνία σου η μνήμη. ______ Ανεξάλειπτο βίωμα: Όποτε του έστελνα κάποιο μήνυμα με ερωτήσεις για θέματα, προβληματισμούς ή προτάσεις αναφορικά με την τάξη, ΠΑΝΤΑ μα ΠΑΝΤΑ απαντούσε, ακόμη κι όταν πήγαινε από τη μία υποχρέωση στην άλλη "Ο δάσκαλος χτίζει χώρο για να σταθεί ένας άνθρωπος. Μπροστά του υπάρχουν παιδιά που θέλουν να νιώσουν ότι μπορούν. Δεν χρειάζεται να είναι άτρωτος. Χρειάζεται να είναι ΠΑΡΩΝ." (Δημήτρης Καραβασιλης)
Φύλλο Εργασίας για την τέχνη και τα θρησκευτικά
" Έχω την αίσθηση, πως πολλές φορές η τέχνη λειτουργεί ως εκείνη η προφητική φωνή, εκείνη η γλώσσα, που ως άλλη λεπίδα «ξυρίζει» κόντρα την παραφουσκωμένη από την επάρκεια, τη συνήθεια, την υποκρισία και οπωσδήποτε την ιεροποιημένη αυτοερωτικότητα, θεολογία. Με τον τρόπο αυτό γίνεται δυνατή η όραση του πραγματικού καρπού, του πολύτιμου μαργαρίτη, του πραγματικού προσώπου, που νοηματοδοτεί τη ζωή και χάνεται αν δεν τολμήσουμε να σπάσουμε το κέλυφος, το γνωστό τσόφλι, του οποίου η υπερ-προστατευτικότητα ευθύνεται για το γεγονός της τελικής αδυναμίας ξεδιψάσματος των διψασμένων και χορτασμού των πεινασμένων της γης." Χρυσόστομος Σταμούλης, καθηγητής Δογματικής στη θεολογική σχολή του ΑΠΘ https://www.facebook.com/share/p/KCsQHtaB1xn6KNCE/ ________________________________ Α. Ακούμε το παρακάτω τραγούδι: https://youtu.be/qtCvv9fstW4?si=Nge6iC_pSl8P5gVb Β. Ερωτήσεις πάνω στο κείμενο: 1. Προφητικός ρόλος της τέχνης: • Πώς η τέχνη λειτουργεί ως "...
