Σχεδιάζοντας το όνειρο

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΚΟΣΜΑΤΟΠΟΥΛΟΣ, ο πιό σύντομος δρόμος, σ. 72-74                 (Φωτογραφία απο το web) "....Δέν καταλαβαίνουμε τί σημαίνει Ἐκκλησία, τί ἀνάλωση μέσα στήν Ἐκκλησία τῆς ἀγάπης. Τί ἔκανε τόν Νικόλαο Καβάσιλα να γράψει γιὰ τὴν ἐν Χριστῷ ζωή ἔτσι ὅπως ἔγραψε καί ὄχι ἀλλιῶς. Ὁ Νικόλαος Καβάσιλας, ὁ Χαμαετός, εἶχε περίοπτη θέση στην κοινωνία τῆς Θεσσαλονίκης. Πῶς κινεῖται, πῶς τρέφεται πνευματικά; Ποῦ βρίσκεται ὁ ἴδιος μιλώντας γιά τήν ἐν Χριστῷ ζωή, ποῦ τοποθετεῖ τὸ «ἐγώ» του;  Εἶναι αὐτός πού μᾶς λέγει: «Εἶσαι στρατηγός, δέν χρειάζεται νά ἐγκαταλείψεις τό στρατό σου· εἶσαι γεωργός, δέν χρειάζεται νά ἐγκαταλείψεις τὸ χωράφι σου· εἶσαι τεχνίτης, δέν χρειάζεται νὰ ἐγκαταλείψεις τὴν τέχνη σου· εἶσαι σοφός, δέν χρειάζεται νά ἐγκαταλείψεις τή σοφία σου· σε προσκαλοῦν σε ἐπίσημα γεύματα, ὀφείλεις να δεχτεῖς τὴν πρόσκληση· τραγουδοῦν καί χορεύουν γύρω σου, τραγούδα καί χόρεψε κι ἐσύ· συζητοῦν, συζήτησε· ἀστειεύονται, ἀστειεύσου· πενθοῦν, ...

 Μην αφήνεις τίποτα για αργότερα. Αργότερα, ο καφές κρυώνει. Αργότερα, χάνεις το ενδιαφέρον σου. Αργότερα, η μέρα γίνεται νύχτα. Αργότερα, οι άνθρωποι μεγαλώνουν. Αργότερα, οι άνθρωποι γερνάνε. Αργότερα, η ζωή περνάει. Αργότερα, μετανιώνεις που δεν έκανες κάτι... όταν είχες την ευκαιρία. Η ζωή είναι ένας σύντομος χορός, μια εύθραυστη ισορροπία στιγμών που ξεδιπλώνονται μπροστά μας, χωρίς να επαναλαμβάνονται ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Η μετάνοια είναι ένα πικρό χάπι που καταπίνεται δύσκολα, ένα βάρος που πιέζει την ψυχή με το φορτίο των χαμένων ευκαιριών και των ανείπωτων λέξεων. Ας μην αφήνουμε τίποτα για αργότερα. Ας αρπάζουμε τις στιγμές καθώς έρχονται, με ανοιχτή καρδιά και χέρια απλωμένα για να αγκαλιάσουμε τις δυνατότητες που μας παρουσιάζονται. Γιατί στο τέλος, δεν μετανιώνουμε γι' αυτά που κάναμε, αλλά για εκείνα που αφήσαμε ανεκπλήρωτα, για τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν, για τα όνειρα που δεν πραγματοποιήθηκαν. 💬απο το βιβλίο "Πριν κρυώσει ο καφές", Toshikazu Kawaguc...

 "Ο αληθινός εαυτός, η βαθιά ψυχή δεν πείθεται να είναι ευτυχισμένη όταν δεν είναι, δεν παραδέχεται πως είναι ικανοποιημένη επειδή εσύ - το πιο αδύναμο και συμβιβασμένο κομμάτι του εγώ σου- της λες θυμωμένα «πρέπει να νιώθεις καλά, αχάριστη». Αλίμονο αν δε μας αντιστεκόταν με ειλικρίνεια η βαθιά ψυχή. Δε θα υπήρχε ο κόσμος αλλιώς, δε θα υπήρχε η μελαγχολία που γεν νάει τέχνες και μεγάλες αγάπες. Απαιτείται αυθεντική προσωπικότητα, προκειμένου να πηγαίνεις κόντρα στα «γενικά θέλω», αλλά μόνο όποιος έχει προσωπικότητα ζει και αναπτύσσεται, και όλοι έχουν πλαστεί έτσι ώστενα έχουν προσωπικότητα και να ζουν σε εξέλιξη. Πάλι η ψυχή ελεύθερα θα επιλέξει αν θα είναι ανεξάρτητη ή θα υποδουλωθεί. Πότε ύστερα από κάποια νεανική μικρο επανάσταση , πότε αμαχητί. Πόση αξιοπρέπεια να μην ξεπουλάς τη δική σου άποψη αλλά να την παζαρεύεις με γνώμονα τη δίψα του αληθινού, την πείνα του αιωνίου. Το αληθινό μπαίνει πιο πάνω κι από την προσωπική άποψη των ώριμων, οι θαρραλέοι δεν ντρέπονται να παραδε...

ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΑΘΕΙΣΜΟΥ https://www.politeianet.gr/el/products/9789600438710-adre-kod-sponbil-kedros-to-pnefma-tou-atheismou Διάβασα «Το Πνεύμα του Αθεϊσμού» και το συστήνω ανεπιφύλακτα, όχι μόνο για τις σκέψεις που γεννά, αλλά κυρίως για τον τρόπο με τον οποίο προσεγγίζει ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα. Σε μια εποχή που ο δημόσιος λόγος γύρω από τη θρησκεία και την πίστη γίνεται κατά βάση με θόρυβο και ειδικά φανατισμό, ο συγγραφέας επιλέγει έναν δρόμο εντελώς διαφορετικό: αυτόν της απόλυτης ισορροπίας, της ευγένειας, του σεβασμού και της διάκρισης.  Μας υπενθυμίζει πως ο ουσιαστικός διάλογος δεν έχει ανάγκη από κραυγές, αλλά από ανοιχτό μυαλό και καθαρή ματιά.  Κάσδαγλης Νίκος  Θεολόγος 

Γρηγόρης Βασιλειάδης  Η ανάγνωση ενός βιβλίου προκαλεί έκρηξη στο ανθρώπινο μυαλό Δεν το λέει ένας μανιώδης βιβλιοφάγος, έτσι και αλλιώς η μαρτυρία του δεν θα ήταν αντικειμενική, αλλά επιστήμονες που οδηγήθηκαν σε αυτό το συμπέρασμα έπειτα από ενδελεχή έρευνα: για πέντε ημέρες από τη στιγμή που ολοκληρώνει κάποιος ένα μυθιστόρημα, στο μυαλό του γίνεται μια έκρηξη. Η έρευνα πραγματοποιήθηκε στο αμερικανικό πανεπιστήμιο της Εμορί και το συμπέρασμά της είναι ότι διαβάζοντας ένα βιβλίο προκαλείται αυξημένη συνδεσιμότητα στον εγκέφαλο και νευρολογικές αλλαγές που επιτείνουν τη δύναμη της μνήμης. Οι αλλαγές αυτές καταγράφηκαν στο αριστερό κροταφικό φλοιό, στην περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη δεκτικότητα για τη γλώσσα, καθώς και την αισθητηριακή περιοχή του εγκεφάλου . Οι νευρώνες της περιοχής αυτής έχουν συσχετιστεί με την εξαπάτηση του νου να νομίζει ότι κάνει κάτι που δεν είναι. Για παράδειγμα, σκέφτεται ότι τρέχει (χωρίς στην πραγματικότητα να το κάνει) και έτσι μπορεί να ε...

1. Λι Στρόμπελ (Lee Strobel) Η Υπόθεση Ιησούς Χριστός (The Case for Christ) Η προσέγγιση : Δημοσιογραφική έρευνα & πειστήρια. Λίγα λόγια για το βιβλίο:  Ο Λι Στρόμπελ, πρώην δικαστικός συντάκτης της Chicago Tribune και άθεος, ξεκινά μια προσωπική δημοσιογραφική έρευνα με σκοπό να καταρρίψει τη χριστιανική πίστη. Αντιμετωπίζοντας τις πηγές σαν αποδεικτικά στοιχεία σε δικαστήριο, παίρνει συνεντεύξεις από κορυφαίους επιστήμονες και αναλυτές. Το αποτέλεσμα είναι ένα συναρπαστικό, γρήγορο βιβλίο που διαβάζεται σαν αστυνομικό θρίλερ και εστιάζει στην ιστορική αξιοπιστία των Ευαγγελίων και του γεγονότος της Ανάστασης. Γιατί να το διαβάσεις: Ιδανικό για όσους αγαπούν τη λογική επιχειρηματολογία, τις «ανακρίσεις» ειδικών και θέλουν μια ζωντανή, γεμάτη ένταση αφήγηση. 2. Ντέιβιντ Γκίμπσον & Μάικλ ΜακΚίνλεϊ (David Gibson & Michael McKinley) Ο Κώδικας του Ιησού (Finding Jesus / The Jesus Code) Η προσέγγιση: Επιστημονική ανάλυση κειμηλίων & αρχαιολογία. Λίγα λόγια για το βιβλίο:...

Δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ ἀνησυχία ποὺ ἀφορᾶ μόνο ποιον ἀνήκει στὸν τομέα τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπι-στημῶν. ᾿Αρκεῖ νὰ διαβάσουμε τὸ ἄρθρο ἑνὸς σπουδαίου ἐπιστήμονα ὅπως ὁ Albert Einstein, γιὰ νὰ αντιληφθούμε τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχουμε : "Ἡ ἐκπαίδευση θὰ πρέπει πάντα νὰ θέτει ὡς στόχο τὴν ἀποφοίτηση νέων μὲ ἁρμονικὴ προσωπικότητα καὶ ὄχι ἐξειδικευμένων ἀνθρώπων. Κατὰ τὴ γνώμη μου, αὐτὸ ἰσχύει σὲ κάποιο βαθμὸ καὶ γιὰ τὰ τεχνικὰ ἐπαγγελματικὰ λύκεια, στὰ ὁποῖα οἱ μαθητές θὰ ἀφιερωθοῦν σὲ ἕνα πολὺ συγκεκριμένο ἐπάγγελμα. Ἡ ἀνάπτυξη μιᾶς ἀνεξάρτητης σκέψης καὶ ἑνὸς ἀνεξάρτητου κριτικοῦ πνεύματος θὰ ἔπρεπε νὰ κατέχει πάντα πρωταρχικὴ θέση καὶ ὄχι ἡ ἀπόκτηση έξει-δικευμένων γνώσεων." Κάθε χρόνο διαβάζω στοὺς φοιτητές μου ἕνα ὑπέροχο ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καβάφη (την Ιθάκη) γιὰ νὰ τοὺς κάνω νὰ καταλάβουν πὼς δὲν εἶναι τόσο σημαντικὸς ὁ προορισμός (ἡ ἐπιστροφὴ στὴν Ἰθάκη) ὅσο τὸ ταξίδι ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε γιὰ νὰ φτάσουμε.... ......... Τὸ νὰ θυσιάσουμε αὐτὴν καθεαυτὴν τὴν ἀξία τῆς ἴδιας τ...

Αγνή Μαριακάκη,ΣΟΥ ΑΞΙΖΕΙ ΝΑ ΕΥΤΥΧΗΣΕΙΣ, σ. 270 "....«Να κεντάς», μου έλεγε, γιατί για την ίδια το κέντημα ήταν ιερός σκοπός. Την έβλεπα να κεντά κοπανέλι, κι αυτό από μόνο του ήταν κάτι απίθανο, «Αποκλείεται, βαριέμαι να μάθω να κεντώ», της έλεγα «Δεν εννοούσα να μάθεις κέντημα», με διόρθωνε. «Εννοούσα ό,τι κι αν κάνεις να το κεντάς, να του βάζεις ψυχή, καλλιτεχνία, να του βάζεις δημιουργία, να το κάνεις ιδιαίτερο. Το ίδιο κι όταν σκέφτε σαι, να σκέφτεσαι από μόνη σου, κι άσε τι λένε οι άλλοι». Το κέντημα, δηλαδή, ήταν μάθημα εφ' όλης της ύλης, το έμαθα πάραυτα χωρίς να καταφέρω ποτέ οποιαδήποτε βελονιά... ευτυχώς! Το πρώτο βήμα είναι, λοιπόν, το να ζεις συνειδητά «αυτό που είσαι» στις πολλές μικρές καθημερινές σου στιγμές. Η ζωή δεν είναι συνταρακτικά γεγονότα, τρανταχτές μεταβάσεις και και ταπληκτικές επιτυχίες. Η ζωή είναι πολλές, πολλές, μα πολλές μικρές στιγμές φτιαγμένες από το μαγικό σου υλικό. Κι όλες αυτές οι στιγμές μαζί, όταν τις ζεις «με ψυχή», σε οδηγούν αλάθητα....

"Ξέρει αυτό που ξέρουν όλοι οι ψυχοθεραπευτές: Ότι το αρχικό πρόβλημα, αυτό με το οποίο κάποιος εμφανίζεται, συχνά είναι μόνο μια όψη ενός μεγαλύτερου προβλήματος. αν όχι κάτι εντελώς παραπλανητικό. Ξέρει ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι τετραπέρατοι στο να βρίσκουν τρόπους να φιλτράρουν τα πράγματα που δεν θέλουν να δουν, χρησιμοποιώντας περισπασμούς ή άμυνες για να κρατήσουν τα απειλητικά συναισθήματα σε κάποια απόσταση." ΛΟΡΙ ΓΚΟΤΛΙΜΠ, ΙΣΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ, ΜΙΑ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΡΙΑ, Ο ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΩΣ, σελ. 74-75

Μια συνέντευξη του φυσικού Panagiotis Asimeonoglou. Ουσίας αναφορές στην προσωπική του αναζήτηση καθώς κ στη σχέση πίστης κ επιστήμης. Πολύ καλό υλικό και για τη χρήση στο μάθημα https://soundcloud.com/nikos-varalis/n?fbclid=IwY2xjawGPE41leHRuA2FlbQIxMQABHc8hg8twEdWnZ-SceurEskj_VwPrMJbIO38rBoepEW0WUZQtB7rXO5aXYA_aem_FvdER4-PRxIfD48S8YzDAw

 Αντίδοτο Αντίδοτο στη γενικευμένη κρίση των καιρών, στο μεταμοντέρνο σχετικισμό και στον αλλόκοτο μηδενισμό: οι ταινίες του Ταρκόφσκι, του Γκοντάρ και του Μπέργκμαν, η μουσική του Μπαχ και του Σοστακόβιτς, το σύνολο του έργου του Keith Jarrett, τα βιβλία του Joseph Roth και του Bernanos, οι φωτογραφίες του Μπρεσόν και του Κερτέζ, η φιλοσοφία του Levinas, η ποίηση του Εμπειρίκου, του Σεφέρη, του Χ. Λάσκαρη και του Αργύρη Χιόνη, η ζωγραφική του Μαγκρίτ και του Νταλί, τα βιβλία του Καχτίτση, του Πεντζίκη, του Ε. Χ. Γονατά, του Η. Πετρόπουλου, του Η. Χ. Παπαδημητρακόπουλου.  Ηράκλειο 13/4/2024 Γ.Μ.Βαρδαβάς

 "Ο Πλούταρχος είναι εξαιρετικά περιγραφικός στην αποτύπωση της θυσιαστικής τελετουργίας, καθώς αναφέρει πως η μητέρα του παιδιού έπρεπε να παρευρεθεί στην τελετή χωρίς να κλαίει, ενώ το παιδί θυσιαζόταν με τη συνοδεία δυνατής μουσικής. Πιθανόν, μεταξύ άλλων, η έντονη μουσική να αποτελούσε μέρος του τελετουργικού τυπικού και να χρησίμευε στο να καλυφθούν οι κραυγές των ‘μικρών θυμάτων’, αλλά και προς δημιουργία μιας εκστατικής κατάστασης των συμμετεχόντων.  Ο Πλούταρχος εδώ παρέχει σαφείς μαρτυρίες πως τα παιδιά θανατώνονταν πριν τοποθετηθούν ενώπιον του αγάλματος του θεού, ενώ ασκεί αρνητική κριτική σε σχέση με την ηθική πλευρά της πράξης και παρουσιάζει τα γεγονότα με τέτοιον τρόπο ώστε να τονίσει τη σκληρότητα της τελετής. Παράλληλα, είναι πολύ σημαντικό ότι παρέχονται λεπτομέρειες από το κείμενο αυτό που προσθέτουν πληροφορίες στο κείμενο του Διόδωρου, όταν αναφέρεται στα πρόσωπα που αγόραζαν τα παιδιά. Ειδικότερα, ο Διόδωρος έλεγε ότι είναι μόνον οι πλούσιοι, αλλά ο Πλούτ...