Αναρτήσεις

Σε σένα ακουμπά το μέλλον,Walt Whitman

Εικόνα
"Σε σένα ακουμπά το μέλλον Μην επιτρέψεις να περάσει η ζωή... ούτε να αφήσεις να να τελειώσει η μέρα... χωρίς να μεγαλώσεις λιγάκι, χωρίς να χαρείς, χωρίς να δώσεις.... φτερά στα όνειρα σου. Μην επιτρέψεις να σε νικήσει η απογοήτευση. Μην αφήσεις κανένα να σου αφαιρέσει το δικαίωμα να εκφραστείς... Είναι σχεδόν ένα καθήκον. Μην εγκαταλείψεις την αγωνία, να κάνεις στη ζωή σου κάτι σπουδαίο... και μην σταματήσεις , να πιστεύεις ότι τα λόγια και η ποίηση, μπορούν να αλλάξουν τον κόσμο Ότι και να περάσεις να ξέρεις ότι η ουσία μας μένει άθικτη. Είμαστε όντα γεμάτα πάθος. Η ζωή είναι έρημος και όαση. Μας νικάει, μας πληγώνει, μας διδάσκει, μας μετατρέπει σε πρωταγωνιστές της ζωής μας. Ακόμα κι αν οι άνεμοι μας έλθουν κόντρα... η ρωμαλέα όπερα συνεχίζεται. Μπορείς να παίξεις μια στροφή. Μη σταματάς ποτέ να ονειρεύεσαι, γιατί....μέσα στα όνειρα του είναι ο άνθρωπος....Ελεύθερος. Και μην αφήνεσαι να πέσεις στο χειρότερο από τα λάθη: την σιωπή. Οι πιο πολλοί ζουν σε μια τρομακτική σιωπή. Μ...

Ανάσταση..κειμένων!

"Εγώ, ο Θεός σου, που για χάρη σου έγινα γιος σου, για χάρη σου και για χάρη των απογόνων σου, τώρα, με την εξουσία που έχω, λέω και προστάζω τους φυλακισμένους: Βγείτε έξω ! Κι αυτούς που βρίσκονται στο σκοτάδι: Ελάτε στο φως! Κι εκείνους που έχουν πεθάνει: Αναστηθείτε! Κι εσένα, (Αδάμ), σε διατάζω: Σήκω απ’ τον (αιώνιο) ύπνο σου! Δεν σ’ έπλασα γι’ αυτό, για να μένεις φυλακισμένος στον άδη. Αναστήσου απ’ τους νεκρούς! Εγώ είμαι η ζωή των ανθρώπων. Σήκω, πλάσμα δικό μου ! Σήκω, μορφή δική μου, φτιαγμένη σύμφωνα με την εικόνα μου! Σήκω να φύγουμε από δω." Του αγ. Επιφανίου αρχιεπισκόπου Κύπρου _____ "(...)Κάπου εκεί βρίσκεται και η πιο γενναία απόφαση που μπορεί να πάρει ένας άνθρωπος: να μη φοβηθεί να μηδενίσει ό,τι τον βαραίνει. Να αφήσει πίσω του λάθη, αποτυχίες, ενοχές και να δώσει στον εαυτό του την ευκαιρία για μια νέα αρχή. Γιατί η πραγματική δύναμη δεν είναι να μην πέφτεις, αλλά να βρίσκεις το κουράγιο να σηκώνεσαι ξανά, να ξαναχτίζεις, να ξαναπιστεύεις, να βλέπει...

Π. Κοροβεσης,σημασία στη ζωή δεν έχει πώς την αρχίζεις αλλά πώς την τελειώνεις

Είμαι φτωχός σε υλικά αγαθά, πλούσιος όμως πολύ σε εμπειρίες. Έζησα σύμφωνα με τις επιθυμίες μου, δίχως εξαναγκασμούς και συμβιβασμούς. Χάρηκα το διάβασμα, τη γραφή, τον έρωτα, τη δράση, τη δημιουργία. Ταξίδεψα, ξενιτεύτηκα, έκανα δύο γάμους κι ένα γιο, ζω 20 χρόνια αγαπημένα με τη Μαρία. Τελώ σ' έναν διαρκή ενθουσιασμό. Μπορώ να πω, λοιπόν, ότι ναι, την ευχαριστήθηκα τη ζωή μου. Θα έλεγα στον νεαρό Κοροβέση του 1960, αν ήθελε να με ακούσει,  γιατί μες στη θρασύτητα της νιότης του  να μην ήθελε να κουβεντιάσει  μ' έναν γέρο, ότι ''σημασία στη ζωή δεν έχει  πώς την αρχίζεις αλλά πώς την τελειώνεις. Κι αν αγόρι μου κάνεις κάτι καλό τώρα, μη βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα. Το οριστικό συμπέρασμα βγαίνει στο κρεβάτι του θανάτου...'' Περικλής Κοροβέσης ......................................................................... Πηγές: lifo. gr Απόσπασμα από συνέντευξη στον Θοδωρή Αντωνόπουλο. popaganda. gr Απόσπασμα από συνέντευξη στον Θεοδόση Μίχο _________ "Ποτ...

δὸς μοι τοῦτον τον ξένον

 🌾☦️ ❝ δὸς μοι τοῦτον τον ξένον ❞ (δύσκολες λέξεις & φράσεις της υμνογραφίας) Μια από τις βαθιές αλλά και συγκινητικές υμνογραφικές απεικονίσεις του πάσχοντος Χριστού είναι περιγραφή του ως "ξένου" στο παρακάτω υπέροχο δοξαστικό του Επιταφίου της Μ. Παρασκευής (ποίημα Γ. Ακροπολίτου).  Είναι εντυπωσιακό ότι σχεδόν σε κάθε στίχο ο ποιητής αξιοποιεί μια διαφορετική σημασία της λέξης! ______________ 📜 ❝Τὸν ἥλιον κρύψαντα τὰς ἰδίας ἀκτῖνας,        καὶ τὸ καταπέτασμα τοῦ Ναοῦ διαῤῥαγέν,       τῷ τοῦ Σωτῆρος θανάτῳ,       ὁ Ἰωσὴφ θεασάμενος       προσῆλθε τῷ Πιλάτῳ,       «Καθικετεύω σε», λέγων.  «Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον,      τὸν ἐκ βρέφους ὡς ξένον ξενωθέντα ἐν κόσμῳ.  Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον,      ὃν ὁμόφυλοι μισοῦντες θανατοῦσιν ὡς ξένον.  Δός μοι τοῦτον τὸν ξένον,      ὃν ξενίζομαι βλέπειν τοῦ θανάτου τὸ ξένον....

Χριστός Ανέστη!!

Εικόνα
"Mια μέρα που ένιωθα να μ' έχουν εγκαταλείψει όλα και μια μεγάλη θλίψη να πέφτει αργά στην ψυχή μου, τράβηξα, κει που περπατούσα, μες στα χωράφια, χωρίς σωτηρία, ένα κλωνάρι άγνωστου θάμνου. Το' κοψα και το ΄φερα στο απάνω χείλι μου. Ευθύς αμέσως κατάλαβα ότι ο άνθρωπος είναι αθώος. [...] Ναι, ο Παράδεισος δεν ήταν μια νοσταλγία. Ούτε, πολύ περισσότερο, μια ανταμοιβή. Ήταν ένα δικαίωμα."  Μυρίσαι το άριστον, ΧΧVII σελ. 120, ο Μικρός Ναυτίλος, Οδυσσέα Ελύτη, Ίκαρος Εκδοτική Εταιρία . ______ Η Ανάσταση δεν είναι μια ωραία ιδέα. Είναι εισβολή ζωής… εκεί που όλα αιμορραγούν. Ο άνθρωπος κουβαλά μικρούς θανάτους. Απώλειες. Ρωγμές. Ματαιώσεις.  Ασθένειες.  Πένθη.  Και μαθαίνει να ζει έτσι. Λίγο πιο άδειος κάθε μέρα. Δίχως φως και χαρά.  Αλλά η Ανάσταση δεν σε αφήνει να συνηθίσεις. Δεν σου λέει ότι όλα θα φτιάξουν. Σου λέει: τίποτα δεν τελείωσε. Εκεί που βλέπεις τέλος… ο Θεός αρχίζει. Εκεί που μέσα σου κάτι πέθανε… ο Θεός το σηκώνει. Η Ανάσταση είναι: Είναι η δύναμη που...

Μ. Πέμπτη, ο μυστικός δείπνος, π. Γρηγόριος Βαλτογιαννης

Εικόνα
 

Από το ψαλτήρι ξεκίνησαν ολα. Γιάννης Ζουγανέλης

Εικόνα