Σχεδιάζοντας το όνειρο

Πειραχτικά καί ειρωνικά ξένος διαπρεπής συνομιλητής ρώτησε τόν νομπελίστα μας (1963) και ποιητή Γιώργο Σεφέρη :  "Μα πιστεύετε σοβαρά ότι είστε πραγματικά απόγονοι του Λεωνίδα και του Θεμιστοκλή";  Απαντά ο τροπαιούχος Σεφέρης :  "Όχι. Είμαστε απόγονοι μόνο μιας μάνας, που μας μίλησε Ελληνικά, που προσευχήθηκε Ελληνικά, που μας νανούρισε με παραμύθια για τόν Οδυσσέα, τόν Ηρακλή, τον Λεωνίδα και τον Παπαφλέσσα, και ένοιωσε την ψυχή της να βουρκωνει την Μεγάλη Παρασκευή, μπροστά στο ξόδι του νεκρού ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ. Ἀναδημοσίευση ἀπὸ τὸ προφὶλ τῆς κ. Δέσποινας Παπαδάκη. πηγὴ φωτογραφίας : Nobel Prize

Μελέτης Μελετόπουλος   https://www.facebook.com/share/r/1bL6AY8tCd / https://www.instagram.com/reel/DdEFBYgoSwu/?stkn=MTZ1c3podmppYTlz Γιώργος Μπαμπινιώτης https://www.instagram.com/reel/DdEBpQPjGuq/?stkn=MTVweXpxbG43dTY1dQ== "tanea.gr Ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, καθηγητής Γλωσσολογίας και πρώην Πρύτανης του ΕΚΠΑ, μιλώντας στους Δημήτρη Καμπουράκη και Γιώργο Χουδαλάκη και στην εκπομπή «Αντικριστοί» του MEGA NEWS 104,6, σχολιάζει τις επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης PISA. «Η ουσία είναι ότι τα παιδιά μας δεν έχουν τη γλωσσική συγκρότηση που πρέπει. Μειονεκτούν, υστερούν», επισημαίνει, συνδέοντας άμεσα τη γλωσσική επάρκεια με τη λειτουργία της σκέψης: «Το να μην μπορώ να συγκροτήσω σωστά μια πρόταση σημαίνει ότι δεν μπορώ να συγκροτήσω σωστά ένα νόημα». Ο Γιώργος Μπαμπινιώτης υποστηρίζει ότι η ελληνική εκπαίδευση χρειάζεται να επιστρέψει στα θεμελιώδη: «Back to basics. Ππισώ στα βασικά». Στο επίκεντρο βάζει τη σωστή κατάκτηση της μητρικής γλώσσας και τη ...

Εξακολουθώ να νιώθω το ίδιο έντονα την ευχαρίστηση που παρέχουν οι ανακαλύψεις, οι εξηγήσεις, τόσο αυτές που αφο­ρούν το σύμπαν όσο κι εκείνες που αφορούν τις μικρές λεπτομέ­ρειες της καθημερινής ζωής. Μου προκαλεί έκπληξη, ολοένα και εντονότερη -συχνά θαυμασμό, ενίοτε ίλιγγο-, το γεγονός ότι είμαι ζωντανός, ότι περπατώ, βρίσκομαι κάτω από τον ήλιο, κοι­τάζω το φεγγάρι ν' ανεβαίνει στον νυχτερινό ουρανό, ατενίζω αστρικά σμήνη που τα μάτια μου τα βλέπουν μικροσκοπικά ενώ η γνώση μου με πληροφορεί ότι είναι πελώρια. Καθετί ολοφάνερο, καθετί γνωστό, καθίσταται έκπληξη και μυστήριο. Σε κάθε βλέμμα, σε κάθε αίσθηση, η έκπληξή μου μεγαλώνει. Κι εκείνο που με εκπλήσσει δεν είναι μόνο το μυστήριο της ζω­ής, της ύπαρξης, της πραγματικότητας, αλλά ακόμη και τα πρό­σωπα των περαστικών στο δρόμο, τα δέντρα, τα ζώα... Μένω άναυδος βλέποντας τους σπόρους μαζεμένους στο εσωτερικό του πεπονιού, προστατευμένους σαν μωρά από τη σάρκα του, τα κουκούτσια της ρώγας του σταφυλιού, ή την ψίχα φωλιασμένη ...

 "Ο αληθινός εαυτός, η βαθιά ψυχή δεν πείθεται να είναι ευτυχισμένη όταν δεν είναι, δεν παραδέχεται πως είναι ικανοποιημένη επειδή εσύ - το πιο αδύναμο και συμβιβασμένο κομμάτι του εγώ σου- της λες θυμωμένα «πρέπει να νιώθεις καλά, αχάριστη». Αλίμονο αν δε μας αντιστεκόταν με ειλικρίνεια η βαθιά ψυχή. Δε θα υπήρχε ο κόσμος αλλιώς, δε θα υπήρχε η μελαγχολία που γεν νάει τέχνες και μεγάλες αγάπες. Απαιτείται αυθεντική προσωπικότητα, προκειμένου να πηγαίνεις κόντρα στα «γενικά θέλω», αλλά μόνο όποιος έχει προσωπικότητα ζει και αναπτύσσεται, και όλοι έχουν πλαστεί έτσι ώστενα έχουν προσωπικότητα και να ζουν σε εξέλιξη. Πάλι η ψυχή ελεύθερα θα επιλέξει αν θα είναι ανεξάρτητη ή θα υποδουλωθεί. Πότε ύστερα από κάποια νεανική μικρο επανάσταση , πότε αμαχητί. Πόση αξιοπρέπεια να μην ξεπουλάς τη δική σου άποψη αλλά να την παζαρεύεις με γνώμονα τη δίψα του αληθινού, την πείνα του αιωνίου. Το αληθινό μπαίνει πιο πάνω κι από την προσωπική άποψη των ώριμων, οι θαρραλέοι δεν ντρέπονται να παραδε...

https://drive.google.com/file/d/1pL-2_aaIznpX8V6iBZFnW661b4QmIE21/view?usp=drivesdk Μια παρουσίαση (πατήστε πάνω στο σύνδεσμο) την οποία δημιούργησα με το notebooklm (δίνοντας τις σχετικές προτροπές) έχοντας  ως βάση το παρακάτω κείμενο: Ιωάννης Χρυσόστομος, Εἰς Β΄ Κορ. 20, PG 61, 539-40 Αρχαίο Κείμενο «Σὺ δὲ τὸ μὲν θυσιαστήριον τοῦτο τιμᾷς, ὅτι δέχεται τοῦ Χριστοῦ σῶμα· τὸν δὲ αὐτὸ τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὄντα καθυβρίζεις, καὶ περιορᾷς ἀπολλύμενον. Τοῦτο τὸ θυσιαστήριον πανταχοῦ δυνήσῃ κείμενον ἰδεῖν, καὶ ἐν στενωποῖς καὶ ἐν ἀγοραῖς, καὶ καθ’ ἑκάστην ἐν αὐτῷ θύειν τὴν ὥραν· καὶ γὰρ καὶ ἐνταῦθα θυσία τελεῖται. Καὶ καθάπερ ὁ ἱερεὺς ἔστηκε τὸ Πνεῦμα καλῶν, οὕτω καὶ σὺ τὸ Πνεῦμα καλεῖς· ἀλλ' οὐ διὰ φωνῆς, ἀλλὰ δι’ ἔργων. Οὐδὲν γὰρ οὕτως κατέχει καὶ ἀνάπτει τοῦ Πνεύματος τὸ πῦρ, ὡς τοῦτο τὸ ἔλαιον δαψιλὲς ἐκχέμενον. Εἰ δὲ βούλει, καὶ τὰ καταβαλλόμενα ἰδεῖν τί γίνεται, δεῦρο, καὶ ταῦτά σοι δείξω. Τίς οὖν ὁ καπνός; τίς ἡ εὐωδία τοῦ θυσιαστηρίου τούτου; Δόξα καὶ εὐχαριστία. Καὶ μέχρι πο...

                              (Καλαμαριά) "Η μνήμη είναι τόσο αναξιόπιστη. Δούρειος Ίππος. Έρχεται οργανωμένη, αψιμυθίωτη, πυκνή. Αλλά είναι τρεμάμενη, ασταθής. Τις αναμνήσεις τις θάβουμε, τις κλειδώνουμε. Τις απωθούμε. Θυμόμαστε ό,τι μας βολεύει. Έμφυτο ένστικτο, αξερίζωτο. Δεν υπάρχει όριο σε όσα επιτρέπουμε να ξεχαστούν.Τώρα που γράφω νιώθω μια ελαφριά υγρασία που τρυπώνει στα κόκκαλα. Απλώνεται και βαθύτερα όμως. Κάπου να χαθώ; Στο κείμενο. Πόσο αξιόπιστος αφηγητής είμαι; Τι απ' όλα αυτά που καταγράφω είναι αλήθεια; " Αλέξης Σταμάτης, Υπήρξα τόσοι άλλοι, σελ. 56 ________ Η ομορφιά της θάλασσας..αποζημίωση..ενίοτε.. Είσαι καλά. Και έρχεται ένας λόγος, ένα ύφος..και πικραίνεσαι.  "..ρίχνουμε θάνατο στη σωτηρία μας εκ των ενδεχομένων."  (Κική Δημουλά, «Κενό») Και έρχεται μια ματιά, ένας άνθρωπος και ανασταίνεσαι...ο άλλος (Άλλος):  "Μπαίνοντας στὸν χῶρο μας δὲν μίλησε τὴ γλῶσσα τῆς λογικῆς μας. Δὲ...