Ο Θεός..δεν ξέρει..
(Η φωτογραφία είναι από το web) Πάντοτε με συγκινούσε ἡ ἀναζήτηση τοῦ Ἀδάμ ἀπὸ τὸν Θεό: « Ἀδάμ, ποῦ εἶ ; Ἀδάμ, ποῦ εἶσαι;»¹ «Ὁ πάντοτε παρών (ὁ ἀεί παρών ἐν πάσι)», ψάλλει ὁ Ρωμανός ο Μελωδός.² Κι ὅμως… ὁ πάντοτε παρών, παρουσιάζεται ὡς ἀπών. Ὁ τα πάντα εἰδώς, κάνει ὅτι δὲν ξέρει. Στὸν τάφο τοῦ Λαζάρου στέκεται καὶ ρωτά: «Ποῦ ἐνταφιάστηκε;» ότι δήθεν δε γνωρίζει, όπως λέει και ο αγ. Ρωμανός. Ὁ Πλάστης τοῦ ἀνθρώπου ζητά νὰ μάθει… αὐτὰ ποὺ ἤδη γνωρίζει. Κάνει ὅτι δὲν ξέρει.³ Ὅπως τότε: «Ἀδάμ, ποῦ εἶ;» Ὄχι γιατί ἀγνοεῖ. Ἀλλὰ γιατί ζητᾶ. Ζητᾶ ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο νὰ βγῇ ἀπὸ τὴν κρυψώνα του. Νὰ μιλήσει. Νὰ φανερωθεῖ. Νὰ κάνει τὸ βήμα. Στὸ πηγάδι, μὲ τὴ Σαμαρείτιδα, πάλι τὸ ἴδιο μυστήριο.⁴ «Διψῶ». «Διψῶντα ὑπεκρίθην καὶ ὡς διψῶν ἐτρώθην». Παρισταίνει τὸν διψασμένο, ἐνώ εἶναι ἡ Πηγή. Ζητᾶ νερό ἀπὸ μία Σαμαρείτισσα… ἐνώ ἔρχεται νὰ τῆς δώσει τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν. Δὲν ἔχει ἀνάγκη. Δημιουργεῖ ἀνάγκη. Γιὰ νὰ ἀνοίξει διάλογο. Ὄχι νὰ ἐπιβάλλει. Γι...