Αναρτήσεις

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ,π. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος

Εικόνα
ΥΓ. Ἡ εἰκόνα προέρχεται ἀπὸ τὸν ἱστότοπο ΑΝΟΙΚΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ. π. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος https://www.facebook.com/share/p/1G12ECKfBK/ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ  πάνω στὴ γῆ, ὅπου μπορεῖς καθημερινὰ νὰ σηκώνεσαι ἀπὸ τὰ συντρίμμια σου ἐλαφρὺς καὶ νὰ βἀζεις καινούργια ἀρχή. Ρώτησαν κάποτε ἁγιορείτη ἱερομόναχο ἀλλοδαπὸ μέν, ἀλλὰ πιὸ Ἕλληνα κι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, εἰδικὰ τοὺς Νεο-έλληνες: Συνοψίστε μας τὴ ζωή σας μὲ δυὸ κουβέντες. Καὶ ἀπάντησε μὲ τρεῖς λέξεις: Ντρέπομαι καὶ ἐλπίζω. Αὐτὸ ἐννοοῦμε ὡς τρόπο τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπιπλέον, μέσα στὸ ἔλεος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ἐνάρετος ἢ ἐλάχιστος, τὴν ἐλευθερία νὰ προσεύχεται ἀδιάλειπτα, ὄχι μόνο γιὰ πολυάριθμους γνωστούς, φίλους, πνευματικὰ τέκνα, συγγενεῖς, ἀλλά, τὸ συγκλονιστικότερο: ἀδιάλειπτα νὰ κραυγάζει γιὰ κείνους ποὺ δὲν τὸν ξέρουν, οὔτε πρόκειται νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ τοὺς γνωρίσει ποτέ, ἀλλὰ ποὺ ὁ Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ γι' αὐτοὺς ὅλους. Γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν καὶ δὲν θὰ τοὺς δεῖ καὶ δὲν θὰ...

Μια κηδεία, ένα Χριστός Ανέστη, Κάσδαγλης Νίκος

Εικόνα
  Πήγα σήμερα στην κηδεία, στο Πευκοχώρι στη Χαλκιδική, του πατέρα του καρδιακού μου φίλου Στέλιου.  Ο θάνατος του κ. Γιώργου Μπουρμπούλια ήλθε ξαφνικά, χθες το βράδυ. Ο Στέλιος με ειδοποίησε νωρίς το πρωί.  Τα συναισθήματα και οι σκέψεις πολλές καθώς πήγαινα για την ακολουθία. Όμως, αυτό που αντίκρισα, δεν ήταν το σκοτάδι που φοβόμαστε. Ήταν μια ομήγυρις αγάπης. Είδα ένα από τα παιδιά του να ψάχνει με τόση φροντίδα μια καρέκλα, ώστε η σύντροφός του να καθίσει δίπλα του – να είναι μαζί στο τελευταίο «αντίο» στον πατέρα και πεθερό. Δίπλα τους, τα παιδιά, τα εγγόνια, μια οικογένεια ενωμένη. Και η χήρα μάνα στο κέντρο, ως κέντρο αλλά όχι ως εξαρτητικό δεσμωτήριο ανελεύθερων ανθρώπων.  Την ώρα που τον κατέβαζαν στη γη, ρίχνοντας το χώμα και ψελλίζοντας μια ευχή, τα παιδιά του δεν θρήνησαν με απόγνωση. Έψαλαν: «Ότε κατήλθες προς τον θάνατον, η ζωή η αθάνατος, τότε τον άδην ενέκρωσας τη αστραπή τής θεότητος...» Και αμέσως μετά, αντήχησε το «Χριστός Ανέστη». Εκεί, ανάμεσα σ...

«Πώς αλλάζει τελικά η ζωή ενός ανθρώπου;», ενα εκπληκτικό κείμενο του Μάνου Λαμπράκη

Εικόνα
            (Η εικόνα είναι από την ανάρτηση του                     συγγραφέα στο Facebook) https://www.facebook.com/share/p/1bDzcijWUA/ Τις τελευταίες μέρες λαμβάνω δεκάδες μηνύματα. Και όσο τα διαβάζω, τόσο περισσότερο καταλαβαίνω ότι κάτω από τις διαφορετικές ιστορίες, τις διαφορετικές ηλικίες, τις διαφορετικές ζωές και πληγές, υπάρχει τελικά μία και μόνη αγωνία που επιστρέφει ακατάπαυστα σαν υπόγειο ρεύμα. «Πώς αλλάζει τελικά η ζωή ενός ανθρώπου;» Και αρχίζω να πιστεύω πως αυτή είναι ίσως η σημαντικότερη ερώτηση της εποχής μας.  Όχι η οικονομία.  Όχι οι εκλογές.  Όχι οι δείκτες ανάπτυξης.  Όχι οι αλγόριθμοι.  Αλλά το αν ο άνθρωπος μπορεί ακόμη να μεταβάλει τον εσωτερικό του νόμο πριν απολιθωθεί οριστικά μέσα στον φόβο του. Γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι δεν ζουν πραγματικά. Διαχειρίζονται τον εαυτό τους. Σαν κουρασμένοι υπάλληλοι μιας αόρατης εσωτερικής διοίκησης που τους παρακο...

Ερωτικός άνθρωπος, Δημήτρης Καραγιάννης

Εικόνα
              (Οι φωτογραφίες είναι από το web) “Ερωτικός δεν γίνεσαι επειδή είδες κάποιον ή κάποια και σε γοήτευσε. Ερωτικός δεν γίνεσαι επειδή αισθάνθηκες ακαταμάχητο πόθο να κάνεις σεξ μαζί του. Ερωτικός δεν γίνεσαι γιατί πονάς στη σκέψη του…. Ερωτικός είσαι πριν να γνωρίσεις το πρόσωπο που θα ερωτευθείς. Ερωτικός είσαι ως προς τον τρόπο που ζεις την καθημερινότητα, στην επαγγελματική και στην προσωπική ζωή. Ερωτικός στις αποφάσεις σου. Στους στόχους σου. Στον πόνο σου. Στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τις αποτυχίες σου. Ερωτικός είσαι στις υπερβάσεις σου. Στην άντληση χαράς από αυτά που πάλεψες, από αυτά που δεν υποχώρησες, από αυτά που δεν συμβιβάστηκες… Η ερωτική στάση απέναντι στη ζωή στηρίζεται στο ξεπέρασμα των δυσκολιών της.. Καλλιεργείται στις επιλογές φίλων και συντροφιών που προάγουν τη δημιουργία σ' όλες της τις εκφάνσεις. Αυτοπροστατεύεται από τις βαριεστημένες παρέες της ισοπεδωτικής καλοπέρασης. Αναζητά διαχρονικές αξίες που δεν αγοράζον...

Ο πολιτισμός αρχίζει από το βλέμμα, του Μάνου Λαμπράκη

Εικόνα
      (Η φωτογραφία είναι από την ανάρτηση)  Του Μάνου Λαμπράκη  https://www.facebook.com/share/1JJXD75GBe/ Ο Ελύτης δεν ήταν καθόλου αυτό που κατάφερε να τον κάνει ο νεοέλληνας. Δεν ήταν καρτ ποστάλ. Δεν ήταν «καλοκαίρι στην Ελλάδα».  Δεν ήταν ταλαιπωρημένη λεζάντα κάτω από φωτογραφία με ήλιο και θάλασσα.  Αυτά είναι τα απομεινάρια ενός λαού που πήρε το φως και το έκανε τουρισμό.  Ο Ελύτης ήταν κάτι πολύ πιο δύσκολο. Ήταν ένας άνθρωπος που περπάτησε μέσα στον εικοστό αιώνα και δεν δέχτηκε να παραδώσει την ψυχή του στην ασχήμια.  Αυτό έκανε.  Και μόνο αυτό φτάνει για να γίνει επικίνδυνος. Γιατί ο άνθρωπος που επιμένει ακόμη στην καθαρότητα είναι πάντα επικίνδυνος. Όχι ο ηθικολόγος. Ο καθαρός. Υπάρχει διαφορά. Ο ηθικολόγος φωνάζει. Ο καθαρός κοιτά. Και ο Ελύτης κοίταζε.  Το Αιγαίο.  Τον ήλιο επάνω στον ασβέστη. Ένα παιδί που τρέχει ξυπόλυτο. Μια γυναίκα που τινάζει σεντόνια μέσα στον άνεμο.  Ένα τραπέζι με ψωμί, λάδι και ντ...

Γιατί το Κινητό στο Γραφείο Σου «Κλέβει» το Μυαλό

Εικόνα
             (Το σκίτσο είναι από την ανάρτηση) Γιατί το Κινητό στο Γραφείο Σου «Κλέβει» το Μυαλό (Ακόμα κι αν Είναι Κλειστό) https://www.facebook.com/share/p/1G2uGaxKHC/ Κάθεσαι στο γραφείο σου να δουλέψεις ή να διαβάσεις. Βάζεις το κινητό σου στο αθόρυβο, το γυρνάς μπρούμυτα και το αφήνεις δίπλα σου. Νιώθεις ότι έχεις τον απόλυτο έλεγχο. Αφού δεν χτυπάει και δεν βλέπεις την οθόνη, δεν αποσπάσαι, σωστά; Λάθος. Η επιστήμη έχει διαφορετική άποψη, και τα ευρήματα είναι τόσο εντυπωσιακά όσο και ανησυχητικά. Το Πείραμα του Τέξας Το 2017, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Όστιν (University of Texas at Austin) αποφάσισαν να δοκιμάσουν αυτό ακριβώς το σενάριο στην πράξη.  Το πείραμα ήταν απλό: Ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να αφήσουν τα κινητά τους δίπλα τους —εντελώς αθόρυβα, γυρισμένα ανάποδα, χωρίς καμία ειδοποίηση— και τους έβαλαν να λύσουν γνωστικά τεστ. Τα τεστ αυτά μετρούσαν τη "μνήμη εργασίας" και τη "ρευστή νοημοσύνη", δηλαδή την ικαν...

Μνήμες, μυρωδιές και τελευταία κουδούνια,Κάσδαγλης Νίκος

Εικόνα
Μνήμες, μυρωδιές και τελευταία κουδούνια  Είδα εχθές ένα βίντεο με το «τελευταίο κουδούνι της τάξης του 2026». Λίγο μετά, άκουσα ένα τραγούδι από φαντάρους (το τραγούδι το επισυνάπτω στην ανάρτηση) και το μυαλό γύρισε αμέσως πίσω, στη λήξη της δικής μου στρατιωτικής θητείας. Θυμάμαι ακόμα ολοζώντανα εκείνη την τελευταία σκοπιά, 4 με 6 τα ξημερώματα, όπου το μόνο που ήθελα ήταν να σταθώ εκεί και να απολαύσω το ξημέρωμα, ήθελα να δω τον ήλιο να ανατείλει....για εμένα η θητεία ήταν μια αλλαγή ζωής (για δικούς μου λόγους και όχι στρατιωτικής εκπαίδευσης) Στις παραπάνω αναμνήσεις “ήρθε” και το βίντεο που μου έστειλε η Ελευθερία από την υπέροχη εκδήλωση με τις CantaRhodes. Πρόβες και κόποι μιας ολόκληρης χρονιάς, πίσω στο 2022-2023. Κάθε λήξη σχολικής χρονιάς κουβαλάει μέσα της μια γλυκόπικρη γεύση. Ειδικά αν είσαι αναπληρωτής, κάτι που έζησα από το 2007 έως το 2019, αλλά και γενικότερα αυτό το ατελείωτο, όμορφο μέσα στις πάμπολλες δυσκολίες ταξίδι της «γύρας» στην Ελλάδα μέχρι και το 20...