Σχεδιάζοντας το όνειρο

  (Φωτογραφίες από την παραλία της Θεσσαλονίκης, 19/4/26) «Καμιά φορά σκέφτομαι ὅτι οἱ ὁδηγοὶ δὲν γνωρίζουν τι εἶναι τὸ γρασίδι ἢ τὰ λουλούδια, ἐπειδὴ δὲν τὰ βλέπουν ποτέ ἀργὰ» εἶπε τὸ κορίτσι. «Αν ἔδειχνες σὲ ἕναν ὁδηγὸ ἕνα πράσινο περίγραμμα, " "Α ναί!” θὰ ἔλεγε, “ αὐτὸ εἶναι γρασίδι"!.... …. «Σκέφτεσαι πάρα πολύ» εἶπε ὁ Μόνταγκ, δείχνοντας ὅτι αἰσθανόταν ἄβολα….” ______ “....Πάω στοίχημα ότι ξέρω καὶ κάτι ἄλλο ποὺ ἐσεῖς δὲν τὸ γνωρίζετε. Το πρωί πάνω στο γρασίδι μαζεύεται πάχνη Ξαφνικά, ὁ Μόνταγκ δὲν μποροῦσε νὰ θυμηθεῖ ἐὰν τὸ ἤξερε ἡ ὄχι, κι αὐτὸ τοῦ ἔφερε ἔντονη ἀμηχανία. «Καὶ ἂν κοιτάξετε» –κι ἐκείνη ἔγνεψε πρὸς τὸν οὐρανό, « ὑπάρχει ἕνας ἄνθρωπος στὸ φεγγάρι ». ___ “Τι συμβαίνει;” Ὁ Μόνταγκ σπάνια εἶχε δεῖ τόσα φῶτα ἀναμμένα σὲ σπίτι. «῎Α, θὰ κάθονται καὶ θὰ συζητᾶνε ἡ μητέρα μὲ τὸν πατέρα καὶ τὸν θεῖο μου. Εἶναι σὰν τοὺς πεζούς, ἀλλὰ ἀκόμα πιὸ σπάνιο εἶδος. Τὸν θεῖο μου τὸν εἶχαν συλλάβει μιὰ ἄλλη φορὰ σᾶς τὸ εἶπα ; – ἐπειδὴ ἦταν πεζός. Ε ναί, εἴμαστε πολὺ ἐκκεντ...

  “..Μὴν ξεχνᾶτε: εἴμαστ᾿ ἕνας λαὸς ποὺ στὴν ἀρχή-ἀρχὴ τῆς δημιουργίας του ξεκινάει μ' ἐκεῖνο πούν᾿ ἡ ρίζα κάθε ἐπανάστασης! «Κάτω ὁ Δίας πούχει τὴ φωτιά μονάχος του! Ἐγὼ θὰ τοῦ τὴν ἁρπάξω καὶ θὰ τὴ δώσω στοὺς ἀνθρώπους, νὰ μποροῦν νὰ δημιουργοῦν, νὰ σκέφτονται!» Ὁ Αἰσχύλος, ὁ τάχα συντηρητικὸς αὐτά, μὲ τὸν Προμηθέα Δεσμώτη! Καὶ πῶς ἀνοίγει; Μὲ τὴν πιὸ ἀπεχθῆ σκηνή: τὸ Κράτος κ᾿ ἡ Βία, οἱ δύο βοηθοὶ τοῦ Δία -χωρὶς αὐτοὺς δὲν κυβερνάει κανείς, δὲ μπορεῖς νὰ κάθεσαι μόνο στὸν οὐρανό, ἄσε τ' ἀστεῖα!-, ποὺ σέρνουν ἐ-κεῖνον πούκλεψε τὴ φωτιά, γιὰ νὰ τὸν καρφώσουν στὸν Καυκάσιο βράχο - τὸ λαοπλάνο!.. ( Ἀλλὰ δὲν τὰ δίδαξαν αὐτά! Καὶ τὸ ἀποτέλεσμα; Παρήγαγαν εἴτε παιδιά-δούλους, εἴτε παιδιά-φωνακλάδες ψευτοεπαναστάτες μὲ συνθήματα!..” Ρένος Αποστολίδης, Α του Κενταύρου, σ.21 _____ “Υπάρχουν μεγάλα πνευματικά προβλήματα τὰ ὁποῖα ἀπασχολοῦν τὴ συνείδηση τὴν ἀνθρώπινη ἐδῶ καὶ 3000 χρόνια. Μὴν ἀκοῦτε αὐτοὺς ποὺ λένε ὅτι τὰ κριτήρια εἶναι μόνο σχετικά! Πῶς; Ζοῦμε μόνο στο τώρα; Τότε γιατί σ...

  π. Χριστόφορος Χρόνης Ο κύριος σκοπός της εκκλησιαστικής σύναξης δεν είναι να εντυπωσιάζονται οι άνθρωποι από τους πολυτελείς ναούς, την αγιογραφία, τα φανταχτερά αρχιερατικά και ιερατικά άμφια, τη βυζαντινή μουσική ή ακόμα και το κήρυγμα που χαΐδεύει τα αυτιά. Ο κύριος σκοπός είναι να φύγουν οι άνθρωποι εντυπωσιασμένοι τόσο πολύ από τον Ιησού Χριστό, που να θέλουν να Τον γνωρίσουν περισσότερο και να Τον κάνουν γνωστό στον κόσμο.

Δρ. Γρηγόρης Βασιλειάδης Ποτέ μην εμπιστευτείς, μην πιστέψεις κάποιον που σε αποθαρρύνει, ισχυριζόμενος λογικά επιχειρήματα για να καταρρίψει τις ψηλές σου φιλοδοξίες! Ποτέ μην εμπιστευτείς αυτόν έχει την ανάγκη να καταστείλει την επιθυμία σου να πετάξεις προς τον ουρανό σου. Συνήθως, όσο υψηλή κοινωνική θέση κι αν έχει, ο ίδιος βιώνει τον εαυτό του σαν μερμήγκι που περιφέρεται άσκοπα στα μπαλκόνια, παρόλο που το δόλωμα της αυτοαναζήτησης κρύβεται στο υπόγειο της ψυχής του. Πάντα να πιστεύεις εκείνον που ενώ σε βλέπει σήμερα μες το κουκούλι σου, σου θυμίζει πως είσαι μια πανέμορφη, πολύχρωμη πεταλούδα...

                                               (ζωγραφιά:Babis Pilarinos, "Σημεία ονείρων")  (ένα παλιότερο κείμενο της θεολόγου και συγγραφέως Νόνης Σταματέλου) Θεσσαλονίκη Ύμνοι βυζαντινοί και Σεφαραδίτικα άσματα φτάνουν μέχρι τον Θερμαϊκό όπου έστησα κουβέντα με έναν Άγγελο. Πορφυρά βουνά κι η Ροτόντα σημείον και μνημείον αντιλεγόμενον. Θέα απ'τα Κάστρα, διάλογοι μυστικοί του Μανώλη Αναγνωστάκη με τον Γιώργο Ιωάννου, τη Ζωή Καρέλλη, τον Ντίνο Χριστιανόπουλο... Πόλη σταυροδρόμι, πόλη των Χαλκαίων, των προσφύγων των δακρύων, των θρήνων του Γιεντί Κουλέ, πόλη των φοιτητικών μου χρόνων, ραντεβού στην Καμάρα, πόλη χώρα του αχωρήτου νόστου αγαπημένη. Μας περιμένουν ακόμα οι ηλιόλουστες Κυριακές στην παραλία του Λευκού πύργου. Άγγελε με την ευθύβολη ματιά, μην ξεμακραίνεις. Δίπλωσε τα φτερά σου και μείνε για πάντα στα όνειρά μου. Babis Pilarinos "Σημεία ονείρων" Κείμε...

 “ἂν ἀγαπᾶς, θάσαι ἕτοιμος καὶ νὰ πεθάνης” _____ “Ας ξεκινήσουμε ἀπ' τὰ Ὀρφικά. Νὰ δοῦμε ἕν᾿ ἀπόσπασμα ἀπ' τὸν Ἀλκαῖο: Τὸ γὰρ ἐμμόρμενον Ὄρ<φευς ἐβιάσδετο πάρ>φαις ἄνδρεσι τοῖς γεινο<μένοισιν θάνατον φύγην>... Τὴ θνητότητα ὁ Ὀρφέας ἐβίαζε μὲ παραλογὲς ὅσοι γεννήθηκαν θάνατο νὰ ξεφύγουν... Ὥστε λοιπὸν τί ἔλεγε ὁ μυθικὸς Ὀρφέας; Γιατροσόφια καὶ διάφορα ὑπερβατικά. Κατέβηκε στὸν Ἅδη γιὰ νὰ βρῇ τὴν Εὐρυδίκη του... τὰ γράφει ὁ Πλάτων στὸ Συμπόσιό τους: Όρφέα [] ἀτελῆ ἀπέπεμψαν ἐξ Ἅδου - καὶ τὸν διώξανε ἀπ' τὸν Ἅδη, χωρὶς νάχη πετύχει τίποτα- φάσμα δείξαντες τῆς γυναικὸς ἐφ᾿ ἣν ἧκεν –τοῦ ἔδειξαν τὸ φάντασμά της μόνο!- αὐτὴν δὲ οὐ δόντες - καὶ δὲν τοῦ τὴ δῶσαν!..  Κοροϊδεύει τώρα ὁ Πλάτων, γιατὶ δὲ χωνεύει τοὺς παραμυθάδες!.. Καὶ γιατί δὲν τοῦ τὴ δώσανε;; ὅτι μαλθακίζεσθαι ἐδόκει -γιατὶ τοὺς φάνηκε λιγάκι μαλθακός, ἅτε ὢν κιθαρωδός –ἔ! ἦταν, λέει, καὶ κιθαρωδός!, καὶ οὐ τολμᾶν ἕνεκα τοῦ ἔρωτος ἀποθνήσκειν [] –κ᾿ ἐπὶ πλέον δὲν τόλμησε γιὰ χάρη τοῦ ἔρωτά του γιὰ κείνην ν...