Αναρτήσεις

“Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ!"(Ο Ξένος», του Αλμπέρ Καμί)

Εικόνα
Εχθές παρακολούθησα την ταινία «Ο Ξένος», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αλμπέρ Καμί. Είχα ακούσει πολλά για τον συγκεκριμένο συγγραφέα, ειδικά για το πώς έβλεπε και θαύμαζε  τον Ντοστογιέφσκι.  Θα την περιέγραφα με δυο λέξεις; “βαριά” και ιδιαίτερη. Δεν είναι το είδος της ταινίας που βάζεις για να χαλαρώσεις. Θέλει καθαρό μυαλό, όρεξη και σίγουρα όχι κούραση. Εκεί που η ταινία «χτύπησε κόκκινο», για εμένα, είναι στον διάλογο του πρωταγωνιστή με έναν ιερέα. Σε μια στιγμή έντασης, ο ιερέας τον ρωτάει για την “άλλη ζωή” (τη μεταθανάτια), και ο πρωταγωνιστής ξεσπάει φωνάζοντας: “Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ!”* Αυτό το “κλείδωσα”. “Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ”! Τι ατάκα, ε; Πόσο βάθος κρύβεται πίσω από αυτό το ξέσπασμα; Μήπως τελικά το νόημα δεν είναι να ψάχνουμε κάτι απόκοσμο, αλλά να ζήσουμε τη ζωή μας εδώ και τώρα τόσο δυνατά, ώστε να αξίζει να τη θυμόμαστε για πάντα; Ας κάνουμε, λοιπόν, τη ζωή μας τόσο μοναδική, που κάθε στιγμή της να αξίζε...

Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ, του Μάνου Λαμπράκη

Εικόνα
(Κείμενο και εικόνα από την ανάρτηση στο facebook) https://www.facebook.com/share/p/1bpwErbZph/  «Ζητεῖτε δὲ πρῶτον τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ» Του Μάνου Λαμπράκη  Κάθε μεγάλη ευαγγελική περικοπή αποκαλύπτει μία κρυμμένη ασθένεια του ανθρώπου. Όχι ένα ηθικό παράπτωμα, όχι μία εξωτερική συμπεριφορά, αλλά έναν τρόπο κατοίκησης του κόσμου.  Η αυριανή περικοπή δεν αφορά πρωτίστως το χρήμα, την εργασία ή την καθημερινή φροντίδα.  Αφορά κάτι βαθύτερο.  Αφορά τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος σχετίζεται με το μέλλον.  Αφορά τη μυστική του σχέση με τον φόβο.  Αφορά την αθέατη πεποίθηση ότι βρίσκεται μόνος μέσα στον κόσμο και ότι η ύπαρξή του εξαρτάται αποκλειστικά από τη δική του ικανότητα να προβλέπει, να αποθηκεύει, να ελέγχει, να προφυλάσσεται.  Γι’ αυτό ο Χριστός δεν ξεκινά από τα χέρια του ανθρώπου αλλά από τα μάτια του. Δεν ξεκινά από την οικονομία του βίου αλλά από την οικονομία του βλέμματος.  «Ὁ λύχνος τοῦ σώματος ἐστὶν ὁ ὀφθαλμός». Στην πατερικ...

Γιατροί, εκπαίδευση, ιεραποστολή. Του Γιάννη Τοπαλιδη

Εικόνα
Ανάρτηση του συναδέλφου Γιάννη Τοπαλίδη στο facebook  https://www.facebook.com/share/v/1HNmZVbXf4/ "Είδα χτες μια εκπομπή και αποτρελλάθηκα. Ένας διάσημος Έλληνας ψυχίατρος, ένας ακόμη πιο διάσημος Έλληνας χειρουργός, πρωτοπόροι και οι δύο στους τομείς τους, μαζί με τις νοσοκομειακές ομάδες τους, εθελοντικά ακολουθούν έναν παπά επίσκοπο σε μια ιεραποστολή στην Μαδαγασκάρη, ή στην Αιθιοπία... Από κοντά και μια δασκάλα. Στήνουν νοσοκομεία, εμβολιάζουν, χειρουργούν, διδάσκουν ιατρική στους ντόπιους, στήνουν αλλεπάλληλα σχολεία, στήνουν ορφανοτροφεία, ανοίγουν 25 πηγάδια για πόσιμο νερό, προσβάλλονται από ασθένειες, αλλά επιμένουν. "Νικούμε τον ναρκισσισμό μας" , λέει ο ένας γιατρός, "είμαι αφάνταστα εγωιστής ως χειρουργός και ταπεινωνομαι" λέει ο άλλος...  Η δασκάλα είναι μια έκπληξη και μια περηφάνεια για όλους εμάς τους εκπαιδευτικούς. Κι ο παπάς;;; Πονάει, αγωνίζεται, παλεύει... Οι ντόπιοι ακολουθώντας μια "παράδοση" φονική, σκοτώνουν κάθε δεύτερο δίδ...

Ληστής-θεολόγος

Εικόνα
               (Η εικόνα είναι από το web) Κάτι κοιτούσα και “ήρθε” μπροστά μου το παρακάτω: “Χαίροις Σταυρέ, δι' οὗ ἀνεγνωρίσθη μια ροπή ληστης θεολόγος κραυγάζων· μνήσθητί μου, Κύριε, ἐν τῇ Βασιλείᾳ σου” (Τριώδιον, Τετάρτη Β΄ Εβδομάδος, Ὄρθρος, ὠδὴ ἡ τοῦ κανόνος. ) Με συγκλόνισαν οι λεξεις: ανεγνωρίσθη, ροπή, ληστής θεολόγος. Σκέψεις: Ανεγνωρίσθη: Το βλέμμα που δεν κρίνει (ή θα έπρεπε να μην κρίνει) αλλά βλέπει. Στη γλώσσα της πίστης, η αναγνώριση δεν είναι μια απλή διαπίστωση στοιχείων (όπως το να δεις κάποιον στον δρόμο). Είναι η αποκάλυψη της αλήθειας του άλλου. Ο Χριστός είδε έναν ΦΙΛΟ. Είναι η στιγμή που το σκοτάδι μιας ζωής φωτίζεται από ένα μόνο βλέμμα. Αχ, αυτό Το βλέμμα, αυτή η άνευ όρων αποδοχή και αγάπη… Ροπή: Η ακαριαία αλλαγή Η λέξη «ροπή» είναι από τις πιο δυνατές στην ελληνική γλώσσα. Το κλάσμα του δευτερολέπτου… Δείχνει ότι η σωτηρία μπορεί να είναι μια στιγμή ένα «κλικ» στη συνείδηση. Μας θυμίζει πως για να αλλάξει η ζωή μας, δ...

Δυνατότητα επιλογής, ΦΕΚ

Εικόνα
https://dide.lef.sch.gr/2021/08/03/nomos-4823-2021/ (Μπορείτε να "πατήσετε" τον σύνδεσμο και να "κατεβάσετε" το σχετικό ΦΕΚ. Σελίδα 9002) ________ Πρόσφατα, συζητώντας με έναν από τους συγγραφείς των νέων σχολικών βιβλίων, μου επισημάνθηκε το εξής: αν κάποια ενότητα δεν μας καλύπτει στον τρόπο που παρουσιάζεται στο βιβλίο που θα επιλέξουμε, έχουμε κάθε δικαίωμα να διδάξουμε την ίδια ενότητα χρησιμοποιώντας υλικό από τα υπόλοιπα διαθέσιμα βιβλία. Επειδή όμως στο σχολείο έχουμε μάθει να είμαστε κατοχυρωμένοι, και δεν έχω διαβάσει ακόμη τη σχετική νομοθεσία, τον ρώτησα αν υπάρχει σε κάποιο ΦΕΚ (για να είμαστε σίγουροι)  Η απάντησή του άμεση, βρίσκεται στο Φ.Ε.Κ. Τεύχος Α’ 136/03.08.2021, Άρθρο 85, Παράγραφος 3, όπου αναφέρεται ξεκάθαρα:  «Κατά τη διάρκεια της διδασκαλίας, οι εκπαιδευτικοί [...] δύνανται να χρησιμοποιούν, παράλληλα με το διδακτικό βιβλίο που έχει διανεμηθεί στην οικεία σχολική μονάδα, το σύνολο των διδακτικών βιβλίων του αντίστοιχου μαθήματος σε ψηφιακή...

Κατερίνα Γώγου, ανάρτηση του Μάνου Λαμπράκη

Εικόνα
(η φωτογραφία είναι από την ανάρτηση του Μάνου Λαμπράκη στο προφίλ του στο Facebook) _____________________________ Κατερίνα Γώγου, ανάρτηση του Μάνου Λαμπράκη  https://www.facebook.com/share/1BGCJGPnov/ "Δεν ξέρω να μιλάω. Μη μου ζητάτε να μιλάω όμορφα. Όταν μιλούσα, έβγαινε πάντα κάτι μισό, κάτι στραβό, κάτι που οι άλλοι το έπιαναν απ’ την άκρη και το έκαναν ετικέτα. Γι’ αυτό έγραφα. Επειδή είχαν πονέσει οι μασέλες μου από το να κρατάω κλειστό το στόμα. Επειδή μέσα μου γινόταν φασαρία, κι απέξω όλοι ήθελαν χαμόγελο, πόζα, ρόλο, απάντηση, συνέντευξη. Εγώ δεν είχα απαντήσεις. Είχα μια κοτρόνα στο στήθος και ένα λευκό χαρτί μπροστά μου. Αν δεν έγραφα, θα έκανα πράγματα που φοβόμουν κι εγώ η ίδια. Με έβαλαν στο σανίδι από παιδί. Πέντε χρονών. Πριν μάθω καλά καλά τι θα πει σώμα δικό μου, το σώμα μου είχε ήδη γίνει θέαμα. Έπαιξα, γέλασα, χόρεψα, στάθηκα δίπλα σε μεγάλους ανθρώπους, σε μεγάλα ονόματα, σε σκηνές, σε κάμερες, σε φώτα. Αλλά το φως της σκηνής καμιά φορά είναι πιο σκοτεινό α...

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ,π. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος

Εικόνα
ΥΓ. Ἡ εἰκόνα προέρχεται ἀπὸ τὸν ἱστότοπο ΑΝΟΙΚΤΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ. π. Εφραίμ Τριανταφυλλοπουλος https://www.facebook.com/share/p/1G12ECKfBK/ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ  πάνω στὴ γῆ, ὅπου μπορεῖς καθημερινὰ νὰ σηκώνεσαι ἀπὸ τὰ συντρίμμια σου ἐλαφρὺς καὶ νὰ βἀζεις καινούργια ἀρχή. Ρώτησαν κάποτε ἁγιορείτη ἱερομόναχο ἀλλοδαπὸ μέν, ἀλλὰ πιὸ Ἕλληνα κι ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες, εἰδικὰ τοὺς Νεο-έλληνες: Συνοψίστε μας τὴ ζωή σας μὲ δυὸ κουβέντες. Καὶ ἀπάντησε μὲ τρεῖς λέξεις: Ντρέπομαι καὶ ἐλπίζω. Αὐτὸ ἐννοοῦμε ὡς τρόπο τῆς Ἐκκλησίας. Ἐπιπλέον, μέσα στὸ ἔλεος τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ, ἔχει ὁ καθένας ἀπὸ ἐμᾶς, ἐνάρετος ἢ ἐλάχιστος, τὴν ἐλευθερία νὰ προσεύχεται ἀδιάλειπτα, ὄχι μόνο γιὰ πολυάριθμους γνωστούς, φίλους, πνευματικὰ τέκνα, συγγενεῖς, ἀλλά, τὸ συγκλονιστικότερο: ἀδιάλειπτα νὰ κραυγάζει γιὰ κείνους ποὺ δὲν τὸν ξέρουν, οὔτε πρόκειται νὰ τὸν γνωρίσουν καὶ νὰ τοὺς γνωρίσει ποτέ, ἀλλὰ ποὺ ὁ Χριστὸς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη καὶ γι' αὐτοὺς ὅλους. Γιὰ ἐκείνους ποὺ ἔφυγαν καὶ δὲν θὰ τοὺς δεῖ καὶ δὲν θὰ...