Γιώργος Κόρδης (κείμενο και ζωγραφιά) Ο ΧΩΡΟΣ, Ο ΧΡΟΝΟΣ, Ο ΕΡΩΤΑΣ Πολλές φορές οι άνθρωποι μου λένε πως φοβούνται ότι άμα ζωγραφιστεί η εκκλησία θα "γεμίσει" πολύ και θα "φορτωθεί". Έχουν άγχος. Τους λέγω λοιπόν πως όσο περισσότερο ζωγραφίζεται ο χώρος μεγαλώνει κι αυτό γιατί με τη ζωγραφική αυξάνεται ο χρόνος που χρειάζεται το μάτι και η αίσθηση να "διαβάσει" τον ζωγραφισμένο χώρο που είναι μιά αφήγηση. Έτσι ο χώρος μοιάζει στην συνείδηση μεγαλύτερος αφού οι διαστάσεις του απλώνονται, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, σε μεγαλύτερο-ευρύτερο χρόνο. Έτσι ειναι όλα και στη ζωή. Για τον ίδιο λόγο αγαπώ τα πληγιασμένα και φθαρμένα πράγματα, τις ρυτίδες στα πρόσωπα των ανθρώπων, τα ερειπωμένα σπίτια, τα ρημαγμένα κάστρα, τα κουρασμένα και παροπλισμένα καράβια στα καρνάγια. Όλα αυτά έχουν, θαρρώ, ένα κοινό στοιχείο που τα φέρνει κοντά και τα κάνει να ομοιάζουν. Οι φθορές τους, οι πτυχώσεις του, οπι τσαλακωμλενες όψεις , οι ρωγμές και τα πολλαπλά ρα...