Αναρτήσεις

Και που λες, αδερφέ...,Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Αντώνης Ανδρουλιδάκης Και που λες, αδερφέ... Καμιά φορά σκέφτομαι πως, αν πίστευα όλα όσα μου συνέβησαν, δεν θα είχα γίνει ποτέ αυτός που είμαι σήμερα. Και μη γελάς, ξέρω πως δεν έγινα και τίποτα σπουδαίο. Τρομάζω όμως στην ιδέα να είχα πιστέψει πως οι πληγές μου, τα ζόρια μου, ήξεραν περισσότερα για μένα απ' όσα ήξερα εγώ. Γιατί τα τραύματα κάνουν αυτό ακριβώς. Σε πείθουν -χωρίς καλά καλά να το πάρεις χαμπάρι- ότι είναι η ταυτότητά σου. Ότι η ζωή σου τελείωσε εκεί όπου άρχισε να πονά. Ξέρεις τι φοβάμαι περισσότερο; Όχι μην τύχει και πληγωθώ ξανά, ούτε τα παλιά μου τραύματα. Φοβάμαι μην αρχίσω να τα λατρεύω. Να τα κάνω τον μοναδικό αφηγητή της ζωής μου. Να τα κουβαλάω σαν απόδειξη ότι κάποτε αδικήθηκα. Να βγάλω τον πόνο μου στα λογής λογής καφενεία γυρεύοντας τα ρέστα. Αυτό φοβάμαι, μην τύχει και χωρίς να το καταλάβω, να συνεχίσω να τους δίνω εξουσία πάνω μου. Πάει τώρα κάμποσος καιρός, εσύ τα ξέρεις, που κατάλαβα κάτι που δεν μου το έμαθε κανένα βιβλίο. Οι άνθρωποι δεν είμαστε μόν...

Από κοντά, Νίκου Σμυρνάκη

Από το προφίλ του συγγραφέα Νίκου Σμυρνάκη, στο facebook https://www.facebook.com/share/p/1DEK2kfvZ3/ «Πάντως, αν μου επιτρέπεις, να προτιμάς εκείνον που ντύθηκε, χτενίστηκε, πήρε μετρό, αυτοκίνητο, τα πόδια του και ήρθε να σε συναντήσει. Αυτόν που επένδυσε σ’ εσένα. Αυτόν που διέθεσε χρόνο. Αυτόν που ψάχνει τρόπο να σε μάθει. Ας κλείσουμε τα κινητά, όσο είμαστε κοντά, για να είμαστε κοντά».  Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το βιβλίο μου Η ΑΛΗ8ΕΙΑ (εκδόσεις ΔΙΟΠΤΡΑ). Είναι από αυτά που έχουν διαδοθεί πολύ στο διαδίκτυο μέσα από κείμενο και βίντεο. Το θεώρησα απόλυτα ταιριαστό με το ποστ.

Έρωτας σημαίνει, Κατερίνα Γώγου

Εικόνα
  (Η φωτογραφία είναι από την ανάρτηση σε προφίλ στο Facebook) ________ Έρωτας σημαίνει... ν’ αγαπήσεις παράφορα τον στραπατσαρισμένο εαυτό σου,  γιατί μονάχα έτσι θ’ αγαπήσεις και τον δίπλα σου. Και έρωτας είναι η επιθυμία... Επιθυμία για ζωή, για τραγούδια, για σένα και για όλους. Και είναι η επιθυμία τέχνη επαναστατική, με την αλήθεια του όρου,  γιατί δε σηκώνει "επιτρέπεται" και "απαγορεύεται"... (Κατερίνα Γώγου)

Μαθήματα της Οδύσσειας, του Μάριου Μαζαρη

Μια ακόμη ωραία ανάρτηση του δασκάλου Μάριου Μαζαρη, από το προφίλ του στο Facebook  "Πατήστε" πάνω στο link: https://www.facebook.com/share/1PQobMx3iR/ το κείμενο της ανάρτησής του: Την ΟΔΥΣΣΕΙΑ τη μάθαμε στο σχολείο. Την καταλάβαμε όμως; Μάθαμε ποιοι ήταν οι Λωτοφάγοι, οι Σειρήνες, η Κίρκη, η Καλυψώ, η Σκύλλα και η Χάρυβδη. Μάθαμε τα ονόματα των ηρώων και τη σειρά των περιπετειών. Αυτό που σπάνια μας δίδαξαν είναι ότι κάθε στάση του ταξιδιού του Οδυσσέα είναι ένας καθρέφτης της δικής μας ζωής. Οι Λωτοφάγοι μάς θυμίζουν πόσο εύκολα ξεχνάμε τους στόχους μας, οι Σειρήνες μάς καλούν να αναγνωρίσουμε τους πειρασμούς μας, η Σκύλλα και η Χάρυβδη μάς μαθαίνουν ότι κάποιες φορές δεν υπάρχει τέλεια επιλογή και πόσα ακόμα μπροστά σε μια ΙΘΑΚΗ να μας θυμίζει ότι όλοι έχουμε έναν λόγο να συνεχίζουμε, ακόμη κι όταν το ταξίδι γίνεται δύσκολο. Εδώ συγκέντρωσα 10 σκέψεις μου σχετικά με τα μηνύματα του έπους που θεωρώ ότι αξίζει να γίνονται συζήτηση με τα παιδιά που μαθαίνουν σιγά σιγά να γί...

Εφαρμογή για e-book, άρθρο για το διάβασμα

  https://evivlio.gov.gr/ Σχολικά & λογοτεχνικά audiobooks. Το eVivlio είναι η πρώτη εφαρμογή που δίνει σε μαθητές πρόσβαση σε δεκάδες εκπαιδευτικά και λογοτεχνικά βιβλία σε ψηφιακή μορφή. _________ Άρθρο στην Καθημερινή με τίτλο: Είναι ξανά κουλ το διάβασμα; https://www.kathimerini.gr/k/k-magazine/564330580/einai-xana-koyl-to-diavasma/?fbclid=Iwb21leATT-kRjbGNrBNP6QXBkb2YFZXh0bgNhZW0DMTAwAHNydGMGYXBwX2lkDDM1MDY4NTUzMTcyOAABHmujASi9zoEOw0_AbXD_Dc8thfH5mZWQC4fwYVYLcwgu_l4vgBplB4xW2QlR_aem_XAe_S4b1SSFeHF0JO0_B2g

Τα τραύματά μας δεν είναι η ταυτότητά μας, Αντώνης Ανδρουλιδάκης

Αντώνης Ανδρουλιδάκης  Και που λες, αδερφέ... Καμιά φορά σκέφτομαι πως, αν πίστευα όλα όσα μου συνέβησαν, δεν θα είχα γίνει ποτέ αυτός που είμαι σήμερα. Και μη γελάς, ξέρω πως δεν έγινα και τίποτα σπουδαίο. Τρομάζω όμως στην ιδέα να είχα πιστέψει πως οι πληγές μου, τα ζόρια μου, ήξεραν περισσότερα για μένα απ' όσα ήξερα εγώ. Γιατί τα τραύματα κάνουν αυτό ακριβώς. Σε πείθουν -χωρίς καλά καλά να το πάρεις χαμπάρι- ότι είναι η ταυτότητά σου. Ότι η ζωή σου τελείωσε εκεί όπου άρχισε να πονά.   Ξέρεις τι φοβάμαι περισσότερο; Όχι μην τύχει και πληγωθώ ξανά, ούτε τα παλιά μου τραύματα. Φοβάμαι μην αρχίσω να τα λατρεύω. Να τα κάνω τον μοναδικό αφηγητή της ζωής μου. Να τα κουβαλάω σαν απόδειξη ότι κάποτε αδικήθηκα. Να βγάλω τον πόνο μου στα λογής λογής καφενεία γυρεύοντας τα ρέστα.  Αυτό φοβάμαι, μην τύχει και χωρίς να το καταλάβω, να συνεχίσω να τους δίνω εξουσία πάνω μου. Πάει τώρα κάμποσος καιρός, εσύ τα ξέρεις, που κατάλαβα κάτι που δεν μου το έμαθε κανένα βιβλίο. Οι άνθρω...

Η Οδύσσεια του Christopher Nolan, Αγγελική Μπολουδάκη

 Βγαίνοντας από την αίθουσα όπου είχα δει την κινηματογραφική μεταφορά της Οδύσσειας από τον Christopher Nolan, προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν εκείνο που με είχε ενοχλήσει τόσο βαθιά. Δεν ήταν ότι η ταινία δεν ακολουθούσε κατά γράμμα τον Όμηρο. Κάθε δημιουργός δικαιούται να προσεγγίσει ένα κλασικό έργο μέσα από τη δική του ματιά και να το μεταφέρει στη δική του εποχή. Η δυσφορία μου είχε άλλη αιτία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της προβολής είχα την επίμονη αίσθηση ότι ο Nolan, ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης, υποτίμησε τον Οδυσσέα. Και, υποτιμώντας τον Οδυσσέα, έχασε ένα ουσιαστικό μέρος από το βάθος του ίδιου του Ομήρου. Το πρόβλημα δεν είναι ότι ο ήρωας δεν παρουσιάζεται αρκετά ένδοξος, δυνατός ή ακατάβλητος. Δεν θα ήθελα άλλωστε έναν Οδυσσέα εξιδανικευμένο, χωρίς αδυναμίες και χωρίς σκοτεινές πλευρές. Ούτε ο ίδιος ο Όμηρος τον παρουσιάζει έτσι. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο: η ταινία τού αφαιρεί εκείνο που τον καθιστά μοναδικό στην παγκόσμια λογοτεχνία — το πνευματικό του μέγεθος. Ο Οδυσ...