Έξοδος Μεσολογγίου, 200 χρόνια

Σάββατο του Λαζάρου, ξημερώνοντας Κυριακή των Βαΐων… 200 χρόνια μετά…

1826-2026

Μεσολόγγι

Υπηρέτησα τη σχολική χρονιά 2015-2016, Ευηνοχώρι και Μεσολόγγι. Έμεινα στις γιορτές της Εξόδου.

Μνήμη, μνημόσυνο, ρίγος, συγκίνηση, σιωπή… αθόρυβη κραυγή ελευθερίας, μη παράδοσης.

Παρουσία των ηρώων… Καψάλης, με το φως της Ανάστασης, μπαρούτι και «Χριστός Ανέστη»…

200 χρόνια μετά… όχι ως σκιές του παρελθόντος, αλλά ως ελπίδα και ώθηση του παρόντος.

Η Έξοδος, 200 χρόνια μετά, μας καλεί σε καθημερινή πράξη… ανάτασης και αντίστασης… όχι στο μέτριο, όχι στην παρακμή…

Οι ντάπιες δεν επέτρεψαν το Αλωνάκι να καταληφθεί… οι ντάπιες δεν «ησύχασαν», γιατί τα όπλα, οι καρδιές των αγωνιστών — πεινασμένων, μα όρθιων — έλεγαν το σταθερό ΟΧΙ.

Δεν τους νίκησαν οι Τούρκοι, αλλά η θηλιά θανάτου της πείνας…

Και αποφάσισαν… ΕΞΟΔΟΣ… στις 2 τα ξημερώματα Κυριακής των Βαΐων 

Δεν προσκύνησαν… αλλά κίνησαν. Έκαναν ΕΞΟΔΟ με το κεφάλι ψηλά…

«μέσα στις στάχτες άφησαν το χτες»

Εν ονόματι της Αγίας Τριάδος…

«Ως λέοντες πυρ πνέοντες»

«Αν χάσω πατρίδα, τι θέλω να ζήσω»

Μια είσοδος (των Βαΐων)… και μια Έξοδος…

Να ζει το Μεσολόγγι!!

Κάσδαγλης Νίκος 

Θεολόγος 

Σάββατο του Λαζάρου, 23.37

4/4/26