Σχεδιάζοντας το όνειρο

Γρήγορες σκέψεις για την αυριανή σχολική εκδήλωση καθώς και τη μεθαυριανή εθνική και θρησκευτική γιορτή.  ________ Κρίνος, εμφύλιος, αφορισμοί, «εθνικοί μύθοι», κρυφά σχολειά που «δεν υπήρχαν»… Κάθε χρόνο το ίδιο έργο. Σαν χαλασμένος δίσκος. Και την ίδια ώρα, οι ίδιοι οι αγωνιστές φωνάζουν μέσα από τα γραπτά τους — όχι θεωρίες, όχι πανεπιστημιακές κατασκευές, αλλά αίμα, ιδρώτας και πίστη. Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης δεν έκανε διάλεξη. Πολέμησε. Α, κ άφησε κείμενα  Ο Γεώργιος Καραϊσκάκης δεν έγραφε άρθρα. Ρισκάριζε τα πάντα. Κ έριχνε "μπινελίκια” Παπαφλέσσας? Μια από τα ίδια.  Ο Ιωάννης Μακρυγιάννης δεν έκανε αναλύσεις «ουδέτερες». Έδωσε ψυχή. Και μέσα σε όλα αυτά, κάποιοι ακόμα ενοχλούνται. Όχι από τα λάθη — αυτά υπήρχαν, και μεγάλα. Αλλά από το ότι υπήρχε πίστη. Από το ότι κάποιοι δεν λογάριασαν «συσχετισμούς» και «ιστορικές συνθήκες», αλλά είπαν ένα απλό, επικίνδυνο: φτάνει πια. Γιατί δεν έγινε με παρθενογένεση. Δεν ξύπνησαν ένα πρωί «έθνος». Ήταν αιώνες σκλαβιάς, ταπείνωση...

Σκηνοθεσία γνώσης (Σκέψεις με αφορμή μια,ακόμη, τοποθέτηση του σκηνοθέτη Τσαφουλια) Υπάρχει ένα είδος ανθρώπου που δεν πολεμάει αυτό που διαφωνεί·(μάλιστα ο Τσαφουλιας λέει πως το σέβεται) αλλά το ειρωνεύεται. Δεν μπαίνει στον κόπο να καταλάβει την εσωτερική λογική ενός κειμένου ( κ αν είχε διαβάσει τα πάντα αποκλείεται να έλεγε όσα είπε, άλλωστε "έχει διαβάσει όλο το πλαίσιο")– παίρνει δυο λέξεις, τις ξεκολλάει από το σώμα τους και φτιάχνει μια δική του αφήγηση. Έτσι δεν χρειάζεται να συνομιλήσει με την ιστορία του Δένδρου της Γνώσης· αρκεί να δείξει ότι “ξέρει καλύτερα”. (Με επίκληση στον δάσκαλό του Λιαντινη) Αυτό όμως δεν είναι γνώση. Είναι σκηνοθεσία γνώσης. Κι όταν η σκηνοθεσία γίνεται πιο σημαντική από την αλήθεια, τότε μιλάμε για πνευματικό ναρκισσισμό . Εδώ είναι το πρόβλημα για εμένα. Ο άνθρωπος που δεν αναζητά την αλήθεια, αλλά τον θαυμασμό για το πόσο “έξυπνα” την αποδομεί κ το πόσο “αμνοερίφια” (κατά Τατσόπουλο) είναι οι πιστεύοντες. Το ειρωνικό ύφος (περί “χαμηλ...

Προσωπικές σκέψεις...των Φώτων ξημερώνει.. "Οὐκ ἀπαιτῶ σε, Βαπτιστά, τοὺς ὅρους ὑπερβῆναι· οὐ λέγω σοι· Εἰπέ μοι, ἃ λέγεις τοῖς ἀνόμοις, καὶ παραινεῖς ἁμαρτωλοῖς, μόνον βάπτισόν με σιωπῶν, καὶ προσδοκῶν τὰ ἀπὸ τοῦ Βαπτίσματος· ἕξεις γὰρ διὰ τούτων ἀξίωμα, ὅπερ οὐχ ὑπῆρξε τοῖς Ἀγγέλοις, καὶ γὰρ πάντων τῶν Προφητῶν μείζονά σε ποιήσω, ἐκείνων μὲν οὐδεὶς σαφῶς με κατεῖδεν, ἀλλ᾽ ἐν τύποις καὶ ἐν σκιαῖς καὶ ἐνυπνίοις, σὺ δέ, ἐπὶ σοῦ ἱστάμενον κατὰ γνώμην· σῶσαι γὰρ ἥκω, Ἀδὰμ τὸν πρωτοπλαστον"  (Οίκος συναξαρίου 5ης Ιανουαρίου) ________ (Ελεύθερη μετάφραση) «Δεν σου ζητώ, Βαπτιστή, να ξεπεράσεις τα όρια· δεν σου λέω: Πες μου αυτά που λες στους παρανόμους και συμβουλεύεις τους αμαρτωλούς. Μόνο βάπτισέ με σιωπηλά και περίμενε τα αποτελέσματα του Βαπτίσματος. Μέσα από αυτό θα αποκτήσεις αξία που δεν υπήρξε ούτε στους Αγγέλους. Διότι θα σε κάνω μεγαλύτερο από όλους τους Προφήτες· κανείς από αυτούς δεν με είδε ξεκάθαρα, αλλά μόνο μέσα από σύμβολα, σκιές και οράματα. Εσύ, όμως, με βλέπεις...