Σχεδιάζοντας το όνειρο

 Παναγιώτης Ασημεόνογλου: Λένε πως ο Χριστός στα Ευαγγέλια έκλαψε τέσσερις φορές, αλλά δεν μαρτυρείται να γέλασε καθόλου. Γεγονός που παρακινεί τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη να γράψει πως «όχι η εμπαθής ιδιότητα του γέλιου, αλλά η ιδιότητα του κλάματος είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου…» (Νικόδημος Αγιορείτης, Συμβουλευτικό εγχειρίδιο, Απόδοση στη νεοελληνική, σελ. 128, Νέα Σκήτη, 2006). Ο άγιος Νικόδημος -τον οποίο αγαπώ πολύ και μελετώ τακτικά- είναι ένας μεγάλος σύγχρονος πατέρας της Εκκλησίας, και νομίζω ότι σε αυτό το σημείο έκανε μια διάκριση μεταξύ της κοσμικής χαράς και της "μακαριότητας", ίσως για ποιμαντικούς λόγους. Παρόλα αυτά δεν είναι λίγοι εκείνοι που θα χαρακτήριζαν την Εκκλησία σαν μια αυστηρή μητέρα που απαγορεύει τις απλές χαρές στους ανθρώπους με ένα σωρό Μην... Ο π. Αλέξανδρος Σμέμαν είχε γράψει στο ημερολόγιό του σχετικά "Σκέφτομαι πως ο Θεός θα συγχωρήσει τα πάντα εκτός από την έλλειψη χαράς. Το ότι ξεχνάμε πώς ο Θεός δημιούργησε και έσωσε τον κ...

Γιώργος Κόρδης  (κείμενο και ζωγραφιά) Ο ΧΩΡΟΣ, Ο ΧΡΟΝΟΣ, Ο ΕΡΩΤΑΣ Πολλές φορές οι άνθρωποι μου λένε πως φοβούνται ότι άμα ζωγραφιστεί η εκκλησία θα "γεμίσει" πολύ και θα "φορτωθεί". Έχουν άγχος.  Τους λέγω λοιπόν πως όσο περισσότερο ζωγραφίζεται ο χώρος μεγαλώνει κι αυτό γιατί με τη ζωγραφική αυξάνεται ο χρόνος που χρειάζεται το μάτι και η αίσθηση να "διαβάσει" τον ζωγραφισμένο χώρο που είναι μιά αφήγηση. Έτσι ο χώρος μοιάζει στην συνείδηση μεγαλύτερος αφού οι διαστάσεις του απλώνονται, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, σε μεγαλύτερο-ευρύτερο χρόνο.  Έτσι ειναι όλα και στη ζωή.  Για τον ίδιο λόγο αγαπώ τα πληγιασμένα και φθαρμένα πράγματα, τις ρυτίδες στα πρόσωπα των ανθρώπων, τα ερειπωμένα σπίτια, τα ρημαγμένα κάστρα, τα κουρασμένα και παροπλισμένα καράβια στα καρνάγια.  Όλα αυτά έχουν, θαρρώ, ένα κοινό στοιχείο που τα φέρνει κοντά και τα κάνει να ομοιάζουν. Οι φθορές τους, οι πτυχώσεις του, οπι τσαλακωμλενες όψεις , οι ρωγμές και τα πολλαπλά ρα...

Άκουσα σε μια ομιλία ότι ο αγ. Ιωάννης ο Σιναΐτης είχε γράψει στο έργο του, την Κλίμακα (6ος αιώνας) "ἔρως ἔρωτι νικᾶται" (!!!) Πραγματικά "Έμεινα" από εκείνη την ώρα! Πόσο ωραίο μου φάνηκε! Ποίηση!! Κ κάπου μέσα στο Τριώδιο γράφει:  "Τον φωτοποιόν καιρόν.." φως!! Και θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει: "Είμαστε τα βιβλία που έχουμε διαβάσει, τα ταξίδια που έχουμε κάνει, οι έντονες στιγμές που έχουμε ζήσει, οι εμπνεύσεις μας  -αυτές οι ουράνιες σπίθες που μας πυρπολούν εσωτερικά-   και όσα έχουμε ονειρευτεί...  Διαφορετικά, γιατί να υπάρχει ο ουρανός;" _________ Τελικά, σκέφτομαι ξανά κ ξανά, ο άνθρωπος δεν ζει επειδή αναπνέει. Ζει επειδή αγαπά. "ἔρως ἔρωτι νικᾶται"...Δεν νικιέται η καρδιά με κανόνες, αλλά όταν βρει κάτι πιο αληθινό να αγαπήσει. Τότε όλα τα άλλα μικραίνουν. Όχι επειδή στα απαγόρευσαν. Αλλά επειδή δεν τα χρειάζεσαι πια. "ἔρως ἔρωτι νικᾶται"  "Τον φωτοποιόν καιρόν" _________ (Η φωτογραφία είναι από το web...

Ένα γονάτισμα, μια ανάρτηση και μια ομιλία . Το αποσπάσματα που παραθέτω έφερε στο νου μου η ανάρτηση του συναδέλφου Παναγιώτη Ασημακόπουλου:   https://www.facebook.com/share/p/sUbKwBeZUXL5zZyu/ Το σχόλιο είναι επίσης του συναδέλφου Δημήτρη Χοϊλούς: "Οι παραπάνω πράξεις είναι άκρως ερωτικές. Έχουν δηλαδή δυναμισμό. Γι αυτό και κάποιος που ζει χλιαρή ζωή χωρίς την αυτοκαταστροφικη διάθεση του έρωτα (περπατάω 10χλμ) δεν μπορεί να καταλάβει την δύναμη της θέλησης να σχετιστω μαζί σου." __________ Η ομιλία έχει τίτλο: τι γιορτάζουμε τον Δεκαπενταύγουστο και είναι από τον π. Ευάγγελο Παπανικολάου: https://youtu.be/Ib87GOvllL8?si=LVmvYPCYeaDA8E54 __________ Το κείμενο είναι από το βιβλίο, μυθιστόρημα, του Μενιου Σακελλαρόπουλου "ο χορός των συμβόλων", σελ. 104-105.   (Σημείωση, επεξήγηση δική μου: η κ. Αγγελική την προηγούμενη το βράδυ έχει μαλώσει άγρια με την κόρη της τη Θεώνη. Έτσι την άλλη ημέρα...) "Πρώτα πήγε στην Παναγιά την Αντιφωνήτρια για να της ανάψει ένα ...