Π. Κοροβεσης,σημασία στη ζωή δεν έχει πώς την αρχίζεις αλλά πώς την τελειώνεις

Είμαι φτωχός σε υλικά αγαθά,

πλούσιος όμως πολύ σε εμπειρίες.


Έζησα σύμφωνα με τις επιθυμίες μου,

δίχως εξαναγκασμούς και συμβιβασμούς.


Χάρηκα το διάβασμα, τη γραφή,

τον έρωτα, τη δράση, τη δημιουργία.


Ταξίδεψα, ξενιτεύτηκα,

έκανα δύο γάμους κι ένα γιο,

ζω 20 χρόνια αγαπημένα με τη Μαρία.


Τελώ σ' έναν διαρκή ενθουσιασμό.


Μπορώ να πω, λοιπόν, ότι

ναι, την ευχαριστήθηκα τη ζωή μου.


Θα έλεγα στον νεαρό Κοροβέση του 1960,

αν ήθελε να με ακούσει, 


γιατί μες στη θρασύτητα της νιότης του 

να μην ήθελε να κουβεντιάσει 

μ' έναν γέρο,


ότι ''σημασία στη ζωή δεν έχει 

πώς την αρχίζεις αλλά πώς την τελειώνεις.


Κι αν αγόρι μου κάνεις κάτι καλό τώρα,

μη βιαστείς να βγάλεις συμπεράσματα.


Το οριστικό συμπέρασμα βγαίνει

στο κρεβάτι του θανάτου...''


Περικλής Κοροβέσης

.........................................................................


Πηγές:

lifo. gr

Απόσπασμα από συνέντευξη

στον Θοδωρή Αντωνόπουλο.


popaganda. gr

Απόσπασμα από συνέντευξη

στον Θεοδόση Μίχο

_________

"Ποτέ να μη χάνεις την πίστη σου στους ανθρώπους, όσο κι αν σε έχουν απογοητεύσει. Αν συνέβη αυτό, απλώς δεν γνώρισες ακόμα τους σωστούς! Άμα ψάξεις, θα βρεις τέτοιους όπου Γης κι άμα πια δυσκολευτείς πολύ, σκέψου μήπως εσύ, τελικά, δεν είσαι ο σωστός και γι' αυτό διαλέγεις τους λάθος". 

--

"Μπορώ να δω από ψηλά την ψυχή μου. Είναι ενα ρόδι. Μέσα της μιλούν χίλιες γλώσσες και ανθίζουν εκατό λουλούδια. Η ψυχή μου είναι ένα συλλαλητήριο".

--

"Ξέρω πώς είναι ο θάνατος

…και θα ‘χω αφήσει τόσα πίσω.

Ιδέες, αποφάσεις και αυτή την συγκατοίκηση με τον Μπαχ,

που ‘ταν ασφυκτική.

…και ένας ακόμα άγνωστος, θα μείνει, με τους αγνώστους.

Μπορεί και να θυμάμαι τα χέρια σου, τα μάτια σου, την πέτρα που έσκυψες και μάζεψες δίπλα από την θάλασσα.

Για αυτό σου λέω, ξέρω πώς είναι ο θάνατος

Μια άλλη βραδιά όπως όλες οι άλλες".

--

"Είχα σβήσει με μπλάνκο το όνομά σου από την ατζέντα μου.

Δεν περίμενα να ξαναπάρεις τηλέφωνο ύστερα από τόσον καιρό.

Και όμως πήρες.

Ρώτησες αν ενοχλείς.

Ήσουν ευγενική.

Το μέταλλο της φωνής σου, πολύτιμο, όπως πάντα.

Ρώτησες αν γράφω.

Δεν ήθελες να με διακόψεις.

Εκτιμούσες πάντα την δουλειά μου.

Ρωτάς τι κάνω.

"Όλα καλά", σου λέω,

"όλα καλά".

Τι να σου πω;

Με γάμησες.

Περίπατο έκανες στη ζωή μου και τη διάλυσες".

"Περίπατος".

--


                ➖Περικλής Κοροβέσης

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

"Σας εύχομαι..", του Ζακ Μπρελ

Μάνος Λαμπράκης, συγχώρεση

Διδακτική πρόταση, της Κατερίνας Βαρελα