Μουσική εκδήλωση στη Ρόδο, μνήμες ζωής

Μαΐου 10, 2026

(Στο τέλος και κάποιες φωτογραφίες)

___________

Είναι αυτές οι στιγμές που ένα μήνυμα στην οθόνη του κινητού γίνεται χρονοκάψουλα. Μου έστειλε μια αγαπημένη συγχοροδός και καταπληκτική τραγουδίστρια (να την ακούσετε σας παρακαλώ απο το 46.12 εως και 49.28 και στο τέλος του κειμένου οι στίχοι της ανατριχιαστικής της εκτέλεσης) ένα βίντεο από εκείνη την εκδήλωση στη Ρόδο, λίγο πριν αποχαιρετήσω το νησί.

Προμαχώνας, 21/6/23

Οι μνήμες «πήραν φωτιά», όπως ακριβώς και οι πρόβες μας τότε.

Το σύνολό μας:

“CantaRhόδες Vocal Ensemble”

Υπό την καλλιτεχνική επιμέλεια και τη διεύθυνση της εκπληκτικής Ματίνας Μάστορα

Ανατρίχιασα. Τα δάκρυα στα μάτια αναπόφευκτα....Δεν ήταν μόνο η μουσική· ήταν η ανάκληση μιας υπεροχής εμπειρίας που είχα την τύχη να είμαι μέρος της, μέλος της, κομμάτι μιας κοινής ανάσας.

«Τη θάλασσα να βλέπω...» και δεν κουράστηκα ποτέ να την κοιτάζω.

_____

«Τι να ’ναι η Θάλασσα;

Αναρωτιόσουνα

Γραφή κι Ανάγνωση

έλεγα εγώ.»

Και μετά, εκείνο το «Αμυγδαλάκι τσάκισα και μέσα σε ζωγράφισα»... Μια ζωγραφιά φτιαγμένη από ήχους και ανθρώπους.

Η Ρόδος υπήρξε για μένα ένα αληθινό σταυροδρόμι πολιτισμών και ψυχών. Εκεί, τον Ιούλιο του 2023, ετοίμαζα τις αποσκευές μου για τη μετάθεση στις Σέρρες. Μετά από 18 ολόκληρα χρόνια μακριά, σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, ο νόστος της Θεσσαλονίκης και η επιστροφή στα πάτρια εδάφη είχαν κυριαρχήσει.

Το ταξίδι για την Ιθάκη μου έδωσε πολλά, όμως ο Αλεξανδρινός είχε απόλυτο δίκιο: τους Κύκλωπες και τους Λαιστρυγόνες δεν τους συναντάς αν δεν τους κουβαλάς ήδη μέσα σου. Προσωπικά εκει, τα μέρωσα με τη μουσική.

Όμορφοι άνθρωποι του τόπου και του χρόνου εκείνης της περιόδου... σας γλυκοφιλώ, όπου κι αν βρίσκεται ο καθένας σας.

Αυτές οι αναμνήσεις μένουν στήριγμα για μια ζωή.

Ελευθερία μου, σε ευχαριστώ από καρδιάς που μου θύμισες πώς είναι να δονείται η ψυχή.

«Έτσι να στέκω, θάλασσα, παντοτεινέ έρωτά μου

με μάτια να σε χαίρομαι θολά

και να ’ναι τα μελλούμενα στην άπλα σου μπροστά μου,

πίσω κι αλάργα βάσανα πολλά.»

Κώστας Βάρναλης, “Να σ’ αγναντεύω, θάλασσα”, απόσπασμα

______

Καυκος:

"Θέ μου και να ξεδίλιενε

Τ'όνειρο που δ'απόψε