Αναρτήσεις

Εμφάνιση αναρτήσεων με την ετικέτα Ν.Γ.Πεντζικης

Γιώργου Δανιήλ, Βυζαντινοὶ περίπατοι, Συζήτηση μὲ τὸν Ν.Γ. Πεντζίκη

Γιώργου Δανιήλ Βυζαντινοὶ περίπατοι Συζήτηση μὲ τὸν Ν.Γ. Πεντζίκη (Σύναξη, τεύχος 27, σελ. 97-104.) _____ …… “Δ. Κι ἀπ' τὸ '67, νομίζω, διαβάζετε ἀποκλειστικὰ τὰ ἱερὰ κείμενα. Π. Τὸν Συναξαριστὴ κάθε μέρα. Ξυπνάω, θὰ πῶ τὸ Πάτερ ἡμῶν, καὶ κατόπιν θὰ διαβάσω τὸν Συναξαριστή, δηλαδή, τὸ συναξάρι τῆς ἡμέρας, Δ. Δὲν ἀποφεύγετε, ὅμως, καὶ τὰ κοσμικά κείμενα. Π. Κάθε ἄλλο... κάθε ἄλλο. Ἄλλες ώρες, ὅμως. Γιατί, γιὰ δέτε. Αν ἀποφύγω τὰ κοσμικὰ κείμενα, τότε θ᾽ ἀδειάσω καὶ θὰ πάψει καὶ ἡ πάλη. Γιατὶ ὁ ἄνθρωπος κάνει ἕναν ἀγώνα μὲ τὸ παραδοσιακό. Λοιπόν, ἐγὼ διαβάζω τὰ ἱερὰ κείμενα, ἀλλὰ πρέπει νὰ διαβάσω καὶ τὰ κοσμικά, νὰ τὰ συσχετίσω, νὰ παλέψω καὶ νὰ μὲ νικήσουν. Καταλάβατε; Νὰ μὲ νικήσουν καὶ νὰ μπορέσω πιά, ὡς ἡττημένος, ν᾿ ἀποκατασταθῶ μὲ τὴν ἀνάγνωση τῶν ἱερῶν κειμένων…” .. (Σελ.100) ____ (Σελ. 102-103) “Δ.: Καλά, γιὰ τὴ Φιλοκαλία τί ἔχετε νὰ μᾶς πεῖτε; Π.: ῎Α... γιὰ τὴ Φιλοκαλία, ὅτι εἶναι ἕνα βιβλίο ποὺ πολλὲς φορὲς θυμοῦμαι τὴν παιδική μου ἡλικία διαβάζοντάς το. ᾿Αναγνωρίζω ὅτ...

Ν.Γ.Πεντζικης, προς εκκλησιασμόν

Εικόνα
"..Τὸ Θαβώρειον φῶς, ποὺ δι᾿ ἀσκήσεως σωματικῆς καὶ τελείας τοῦ σώματος πειθαρχίας εἰς τὴν νοεράν πρὸς τὸν Κύριον προσευχή διεῖδον οἱ πνευματικοί πατέρες τοῦ ιδ αἰώνα, μᾶς βοηθεῖ νὰ καταλάβουμε, κι᾿ ὅταν ἀκόμα οἱ ναοὶ ποὺ μᾶς κληρονόμησε ή παράδοση κατάκεινται σὲ ἐρείπια, πόσο γεμάτη ἀπὸ Ἐλπίδα εἶναι ἡ Ἐκκλησία μας. Ὁ ᾿Απόστολος τῶν Ἐθνῶν, στὴν Α΄ Πρὸς Θεσσαλονικεῖς ᾿Επιστολή του, μᾶς λέγει ὅτι, σύμφωνα πρὸς τὸ πνεῦμα τῆς διδασκαλίας τοῦ Χριστοῦ, ἐπιβάλλεται νὰ εἴμαστε πλήρεις ἐλπίδος, ἀντίκρυ στη φθορά. Ὁ λαὸς στὴν πατρίδα μας τὸ ξέρει τοῦτο καλά. Γι' αὐτὸ παραδέχεται ὅτι τὰ ἅγια Λείψανα εἶναι θαυματουργά. ᾿Απὸ τὰ βάθη τῆς Καππαδοκίας, πρόσφυγες, στη Νέα Καρβάλη τῆς Καβάλας, μετέφεραν τὸ σεπτό σκήνωμα τοῦ ποιητοῦ ῾Αγίου Γρηγορίου τοῦ Ναζιανζηνοῦ. Γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ζήσουν στὰ ξένα, ὅταν, ὅπως ὁ Χριστός, πουλήθηκε γιὰ χρήματα καὶ ἡ Πάργα, οἱ κάτοικοί της συναποκόμισαν τὰ ὀστᾶ τῶν πατέρων τους. Μὲ τὰ ὀστᾶ τῶν παλαιῶν, ποὺ ἡ φαντασία τους θέλει γίγαντες, γεμίζουν τὰ ὑδραγωγεῖα ...