Βίωμα, Κάσδαγλης Νίκος

 

                            (Καλαμαριά)

"Η μνήμη είναι τόσο αναξιόπιστη. Δούρειος Ίππος. Έρχεται οργανωμένη, αψιμυθίωτη, πυκνή. Αλλά είναι τρεμάμενη, ασταθής. Τις αναμνήσεις τις θάβουμε, τις κλειδώνουμε. Τις απωθούμε. Θυμόμαστε ό,τι μας βολεύει. Έμφυτο ένστικτο, αξερίζωτο. Δεν υπάρχει όριο σε όσα επιτρέπουμε να ξεχαστούν.Τώρα που γράφω νιώθω μια ελαφριά υγρασία που τρυπώνει στα κόκκαλα. Απλώνεται και βαθύτερα όμως. Κάπου να χαθώ; Στο κείμενο. Πόσο αξιόπιστος αφηγητής είμαι; Τι απ' όλα αυτά που καταγράφω είναι αλήθεια; "

Αλέξης Σταμάτης, Υπήρξα τόσοι άλλοι, σελ. 56

________

Η ομορφιά της θάλασσας..αποζημίωση..ενίοτε..

Είσαι καλά. Και έρχεται ένας λόγος, ένα ύφος..και πικραίνεσαι. 

"..ρίχνουμε θάνατο στη σωτηρία μας εκ των ενδεχομένων." 

(Κική Δημουλά, «Κενό»)

Και έρχεται μια ματιά, ένας άνθρωπος και ανασταίνεσαι...ο άλλος (Άλλος): 

"Μπαίνοντας στὸν χῶρο μας δὲν μίλησε τὴ γλῶσσα τῆς λογικῆς μας. Δὲν σχολίασε τὶς ἀπόψεις μας. Ἁπλῶς ἄνοιξε ἕνα παράθυρο καὶ ἦλθε ἄνεμος καθαρὸς καὶ δροσερὸς ποὺ παρέσυρε τὴν πνευματικὴ νωθρότητα καὶ ἀχλύ. Ἀναζωογόνησε τὰ σωθικὰ τοῦ κόσμου."

(Αρχιμανδρίτης Βασίλειος Γοντικάκης, Απολυτίκιον – Νῦν πάντα πεπλήρωται φωτός, σελ. 100)

Κ.Ν

5/9/26