Τσιμάρας Τζανάτος, ποίηση

 «Νομίζουμε πως τα φύλλα γεννήθηκαν για να πέφτουν.

Και δεν ρωτάμε:

-Φύλλο αέρας σε έριξε;

Ξεράθηκες -και έπεσες;

Δεν σε ήθελε το δέντρο -και σε έδιωξε;

Δεν άντεχες τα άλλα φύλλα γύρω σου -και έφυγες εσύ μόνο σου;

Δεν είχες φως -γιατί δεν σε έφτανε το φως εκεί που ήσουν;

Δεν είχες νερό -επειδή σε κλαδί αδύναμο έζησες;

Μήπως ήσουν πολύ μικρό -γι' αυτό το δέντρο;

Ή πολύ μεγάλο ίσως -αφύσικο για φύλλο κανονικού δέντρου.

Είσαι φυλλοβόλου καταγωγής;

Ή αειθαλούς;

Τόσες ερωτήσεις..

Που δεν τις κάναμε.

Κανείς δεν ρώτησε το φύλλο του δέντρου -γιατί έπεσε..»

Τσιμάρας Τζανάτος

__________

«Δεν χρειάζεται να πέσεις από ψηλά για να διαλυθείς.

Οι περισσότεροι που ξέρω, έπεσαν από το ύψος τους.

Και έγιναν κομμάτια..»

Τσιμάρας Τζανάτος