Ο ΧΩΡΟΣ, Ο ΧΡΟΝΟΣ, Ο ΕΡΩΤΑΣ, Γιώργος Κόρδης

Γιώργος Κόρδης 

(κείμενο και ζωγραφιά)

Ο ΧΩΡΟΣ, Ο ΧΡΟΝΟΣ, Ο ΕΡΩΤΑΣ

Πολλές φορές οι άνθρωποι μου λένε πως φοβούνται ότι άμα ζωγραφιστεί η εκκλησία θα "γεμίσει" πολύ και θα "φορτωθεί". Έχουν άγχος. 

Τους λέγω λοιπόν πως όσο περισσότερο ζωγραφίζεται ο χώρος μεγαλώνει κι αυτό γιατί με τη ζωγραφική αυξάνεται ο χρόνος που χρειάζεται το μάτι και η αίσθηση να "διαβάσει" τον ζωγραφισμένο χώρο που είναι μιά αφήγηση. Έτσι ο χώρος μοιάζει στην συνείδηση μεγαλύτερος αφού οι διαστάσεις του απλώνονται, όσο κι αν αυτό ακούγεται παράδοξο, σε μεγαλύτερο-ευρύτερο χρόνο. 

Έτσι ειναι όλα και στη ζωή. 

Για τον ίδιο λόγο αγαπώ τα πληγιασμένα και φθαρμένα πράγματα, τις ρυτίδες στα πρόσωπα των ανθρώπων, τα ερειπωμένα σπίτια, τα ρημαγμένα κάστρα, τα κουρασμένα και παροπλισμένα καράβια στα καρνάγια. 

Όλα αυτά έχουν, θαρρώ, ένα κοινό στοιχείο που τα φέρνει κοντά και τα κάνει να ομοιάζουν. Οι φθορές τους, οι πτυχώσεις του, οπι τσαλακωμλενες όψεις , οι ρωγμές και τα πολλαπλά ραγίσματα πολλαπλασιάζουν τον χρόνο και αυξάνουν, με προϋποθέσεις, το πλάτος και βάθος των σχέσεων που μπορεί μιά επιτήδεια και δεκτική ψυχή να συνάψει μαζί τους . 

Στον έρωτα τα πράγματα είναι ακόμα καλύτερα, σχεδόν τέλεια. Στον έρωτα όλα παίρνουν τις μέγιστες δυνατές διαστάσεις και επιτρέπουν με ποροϋποθέσεις τη μέγιστη των σχέσεων. Ένα πρόσωπο που κάτω απο "τρέχουσες" συνθήκες, δηλαδή συνθήκες απουσίας έρωτος, θα το έβλεπες μια μονάχα στιγμή και τίποτα εκεί δεν θα παρατηρούσες, σε συνθήκες έρωτα το ίδιο πρόσωπο γίνεται σύμπαν ολόκληρο. Τί αστέρια, τί γαλάξιες, τί ήλιους και φεγγάρια δεν βρίσκεις εκεί, τί θάλασσες και τί μαγικές ωραίες στεργιές δεν συναντάς εκεί και δεν θες να τελειώσεις ποτέ να το κοιτάς, να περπατάς, να κολυμπάς, να τριγυρνάς, να χάνεσαι μέσα του. Το πρόσωπο του ερώμενου δεν υπάρχει χρόνος, δεν υπάρχει χώρος. Το πρόσωπο του ερώμενου είναι ίδιος ο "πάραδεισος" , μια ατελεύτητη στιγμή εύμορφης πυκνωμένης αιωνιότητας. 

Στον έρωτα , πού είναι η μόνη φυσική κατάσταση ύπαρξης, ο άνθρωπος ζει έξω απο τον χώρο και τον χρόνο και υπάρχει ατελευτήτως σε σχέση με το ερώμενο και γιαυτό εκεί απαθανατίζεται.  

Ἀσμα ασμάτων. Σχέδιο.