NUCCIO ORDINE, Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ

Δὲν πρόκειται γιὰ μιὰ ἀνησυχία ποὺ ἀφορᾶ μόνο ποιον ἀνήκει στὸν τομέα τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπι-στημῶν. ᾿Αρκεῖ νὰ διαβάσουμε τὸ ἄρθρο ἑνὸς σπουδαίου ἐπιστήμονα ὅπως ὁ Albert Einstein, γιὰ νὰ αντιληφθούμε τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχουμε :

"Ἡ ἐκπαίδευση θὰ πρέπει πάντα νὰ θέτει ὡς στόχο τὴν ἀποφοίτηση νέων μὲ ἁρμονικὴ προσωπικότητα καὶ ὄχι ἐξειδικευμένων ἀνθρώπων. Κατὰ τὴ γνώμη μου, αὐτὸ ἰσχύει σὲ κάποιο βαθμὸ καὶ γιὰ τὰ τεχνικὰ ἐπαγγελματικὰ λύκεια, στὰ ὁποῖα οἱ μαθητές θὰ ἀφιερωθοῦν σὲ ἕνα πολὺ συγκεκριμένο ἐπάγγελμα. Ἡ ἀνάπτυξη μιᾶς ἀνεξάρτητης σκέψης καὶ ἑνὸς ἀνεξάρτητου κριτικοῦ πνεύματος θὰ ἔπρεπε νὰ κατέχει πάντα πρωταρχικὴ θέση καὶ ὄχι ἡ ἀπόκτηση έξει-δικευμένων γνώσεων."

Κάθε χρόνο διαβάζω στοὺς φοιτητές μου ἕνα ὑπέροχο ποίημα τοῦ Κωνσταντίνου Καβάφη (την Ιθάκη) γιὰ νὰ τοὺς κάνω νὰ καταλάβουν πὼς δὲν εἶναι τόσο σημαντικὸς ὁ προορισμός (ἡ ἐπιστροφὴ στὴν Ἰθάκη) ὅσο τὸ ταξίδι ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε γιὰ νὰ φτάσουμε....

.........

Τὸ νὰ θυσιάσουμε αὐτὴν καθεαυτὴν τὴν ἀξία τῆς ἴδιας τῆς ἐμπειρίας τῆς περιπέτειας τῆς γνώσης γιὰ χάρη τοῦ προορισμοῦ φτωχαίνει τὴν πορεία μας. Πῶς μπορεῖ νὰ μὴ γίνεται ἀντιληπτὸ ὅτι τὸ νὰ ὑποχρεώνουμε μαθητὲς σὲ πολὺ νεαρὴ ἡλικία νὰ ἐπιλέξουν ἕνα ἐπάγγελμα προτοῦ ἀκόμη ἐγγραφοῦν στὸ λύκειο, στὸ ὄνομα σχολικῶν προγραμμάτων ποὺ ἀκολουθοῦν τοὺς νόμους τῆς ἀγορᾶς, θὰ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀπώλεια κάθε δυνατότητας νὰ τοὺς ἐνθαρρύνουμε γιὰ νὰ καλλιεργήσουν ἐλεύθερα τὰ ἐνδιαφέροντά τους καὶ τὴν περιέργειά τους;

Ἐνῶ στὶς ἀνεπτυγμένες τεχνολογικά χῶρες, ὅ-πως ἡ Κορέα, αὐξάνονται οἱ χρηματοδοτήσεις τῶν ἀνθρωπιστικῶν μαθημάτων, ποὺ θεωροῦνται ἐξαιρετική πηγή καλλιέργειας τῆς φαντασίας καὶ τῆς ὀνειροπόλησης –βάση κάθε μορφῆς δημιουργίας-, ἡ Εὐρώπη ξεχνᾶ τὶς ἴδιες τὶς πολιτισμικές της ρίζες καὶ ἐξαφανίζει προοδευτικὰ τὴ μελέτη τῶν ἀρχαίων γλωσσῶν, τῆς φιλοσοφίας, τῆς λογοτεχνίας, τῆς μουσικῆς καὶ τῆς τέχνης ἐν γένει.

NUCCIO ORDINE, Η ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΧΡΗΣΤΩΝ ΓΝΩΣΕΩΝ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΑΓΡΑ, σ. 19-21