“Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ!"(Ο Ξένος», του Αλμπέρ Καμί)

Εχθές παρακολούθησα την ταινία «Ο Ξένος», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Αλμπέρ Καμί. Είχα ακούσει πολλά για τον συγκεκριμένο συγγραφέα, ειδικά για το πώς έβλεπε και θαύμαζε  τον Ντοστογιέφσκι. 

Θα την περιέγραφα με δυο λέξεις; “βαριά” και ιδιαίτερη. Δεν είναι το είδος της ταινίας που βάζεις για να χαλαρώσεις. Θέλει καθαρό μυαλό, όρεξη και σίγουρα όχι κούραση.

Εκεί που η ταινία «χτύπησε κόκκινο», για εμένα, είναι στον διάλογο του πρωταγωνιστή με έναν ιερέα. Σε μια στιγμή έντασης, ο ιερέας τον ρωτάει για την “άλλη ζωή” (τη μεταθανάτια), και ο πρωταγωνιστής ξεσπάει φωνάζοντας:

“Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ!”*

Αυτό το “κλείδωσα”. “Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ”!

Τι ατάκα, ε; Πόσο βάθος κρύβεται πίσω από αυτό το ξέσπασμα; Μήπως τελικά το νόημα δεν είναι να ψάχνουμε κάτι απόκοσμο, αλλά να ζήσουμε τη ζωή μας εδώ και τώρα τόσο δυνατά, ώστε να αξίζει να τη θυμόμαστε για πάντα;

Ας κάνουμε, λοιπόν, τη ζωή μας τόσο μοναδική, που κάθε στιγμή της να αξίζει να μείνει στην αιωνιότητα.

Μην περιμένεις να πας στον Παράδεισο για να αρχίσεις να ζεις. Φτιάξε έναν «παράδεισο» στις σχέσεις σου, στις στιγμές σου και στις επιλογές σου σήμερα. Γιατί ο Θεός δεν θέλει να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε, αλλά να πάρουμε μαζί μας στην αιωνιότητα ό,τι πιο όμορφο ζήσαμε εδώ!

Κάσδαγλης Νίκος 

Θεολόγος 

21/6/26

_____

*(Ακολούθησε η παρακάτω ερώτηση του ιερεα: “Αλλά με αντίσκοψε και ζήτησε να μάθει πως έβλεπα αυτή την άλλη ζωή”. 

Και συνεχίζει ο συγγραφέας με το στόμα του πρωταγωνιστη:

“Τότε του φώναξα:

 

«Μια ζωή όπου θα μπορούσα να θυμάμαι αυτήν εδώ»!”)

_______