O καθηγητής του Stanford Dr Karl Deisseroth κατέκτησε φετος το Nobel Prize Ιατρικης.

https://www.facebook.com/share/p/1DieyFgg5m/

O καθηγητης του Stanford Dr Karl Deisseroth κατέκτησε φετος το Nobel Prize Ιατρικης. Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν τον γνώριζα. Ωστόσο, ό,τι εμαθα για αυτον, εκ των υστέρων προκάλεσε έντονο θαυμασμό και με εκανε νοητώς να υποκλιθώ στο μεγαλείο του.

Eίναι ένας Ιατρος - Ψυχιατρος, ο οποίος ακομα και τωρα μεσα στο βεβαρημενο και ογκωδες ερευνητικο του ημερησιο προγραμμα, συνεχιζει ανελλιπως και παρακολουθει ασθενεις κλινικα. Δεν αψηφισε το βασικο: τον Ασθενη-τον Ανθρωπο (την ουσία και τον βασικό πυλώνα της ασκησης του λειτουργηματος της Ιατρικης) και δεν δεχτηκε να απομονωθεί και να σφραγιστεί ελιτιστικα, μεσα σε στεγανα Εργαστηριου. 

Αρχικα, αποφασισε να ασχοληθει με την Ψυχιατρικη, οταν κατά τη διάρκεια του τελευταίου έτους της Ιατρικής Σχολής, ολοκλήρωσε μια κλινική άσκηση τεσσάρων εβδομάδων στην ψυχιατρική. Συγκινήθηκε βαθιά γνωρίζοντας ασθενείς που βίωναν εντελώς διαφορετικές πραγματικότητες. Θυμήθηκε ότι ο πρώτος του ασθενής ήταν ένας άνδρας με σοβαρή σχιζοσυναισθηματική διαταραχή, του οποίου οι αποσπασματικοί τρόποι ομιλίας έμοιαζαν με το «Finnegans Wake» του Τζέιμς Τζόις. Παρά τη συνταγογράφηση ισχυρών αντιψυχωσικών φαρμάκων, η ομάδα δεν μπόρεσε να βελτιώσει την κατάσταση αυτού του ασθενούς αρκετά, ώστε να πάρει εξιτήριο από την πτέρυγα. Ο Deisseroth βρέθηκε ταυτόχρονα απογοητευμένος από τους περιορισμούς της σύγχρονης ιατρικής και απόλυτα γοητευμένος από τον Ανθρώπινο Νου: Ένα χαοτικό νευρωνικό Σύμπαν μέσα στο κρανίο μας... Ένας έναστρος ουρανός που σαγηνεύει, αλλά δεν μπορει να ερμηνευθεί πλήρως. Όπως σημείωσε: "Η ψυχιατρική ήταν γεμάτη μυστήριο. Συνειδητοποίησα πόσο ενδιαφέρουσα ήταν, πόσο μεγάλη ήταν η ανάγκη και πόσο καλά ταίριαζε με αυτά που μπορούσα να κάνω"». Απογοητεύτηκε από την επικρατούσα κλινική άποψη ότι η ψυχική ασθένεια ήταν απλώς μια χημική ανισορροπία, μια «σούπα νευροδιαβιβαστών». Πιστεύει, ότι ο εγκέφαλος είναι ένα περίπλοκο ηλεκτρικό σύστημα και ότι η ψυχική ασθένεια πρέπει να γίνεται κατανοητή μέσα από το πρίσμα των δυσλειτουργικών νευρικών κυκλωμάτων.

Ο ανθρωπος αυτος καταφερε και εγινε περηφανος πατερας 5 (!) παιδιων. Την ημέρα την Διάκρισης με το Νομπελ, ενώ λάμβανε αμέτρητα συγχαρητήρια τηλεφωνήματα, διέκοψε τη ροή τους, ώστε να ετοιμάσει το σχολικό κολατσιο για τα μικρά του παιδιά! Είναι αγαπημενος σύζυγος μιας εξισου λαμπρης επιστημονος της Dr. Michelle Monje, η οποία είναι νευρο-ογκολόγος. Ο Νομπελίστας, ποτε δεν θυσιασε την προσωπικη του ζωη στον βωμο της Επιστημης!

Ακομα και το ντυσιμο του καταδεικνυει τον τροπο σκεψης του και τη στάση ζωής του. Δεν μεταμφιεστηκε με πανακριβα κοστουμια ακριβων Οικων Μοδας, δεν φορεσε ρολογια αξιας εκατομμυριων, με σκοπο να δειξει οτι ειναι Kορυφαιος - Εxpert - Guru της γνωσης. Η αξία, άλλωστε, δεν επιβάλεται με Υλη.

ΜΑΚΑΡΙ τα παραδείγματα τέτοιων Ανθρώπων να μας υπενθυμίζουν την Αξια της Ζωής