Σεβασμός στο δάσκαλο, Σεβασμός στη γυναίκα

        (η φωτογραφία έχει ληφθεί από το web)

Η είδηση για το θάνατο της καθηγήτριας Σοφίας Χρηστίδου, με όσα περιγράφονται ότι συνέβησαν , έρχεται σήμερα – την Διεθνή Ημέρα της Γυναίκας – και σε κάνει να σκέφτεσαι μερικά απλά πράγματα.

Ο δάσκαλος δεν είναι επάγγελμα· είναι ρόλος που σε γδύνει μπροστά σε μια τάξη κάθε μέρα. Ο παλιός λόγος (η ετυμολογία της λέξης βασικά) λέει «δάσκαλος δίδει κάλλος».

Δηλαδή προσπαθεί να βάλει λίγο φως, λίγο μέτρο, λίγο νόημα μέσα σε έναν κόσμο που πολλές φορές λειτουργεί με θόρυβο, ειρωνεία και απαξίωση.

Και σήμερα;

Ο δάσκαλος συχνά πρέπει πρώτα να επιβιώσει μέσα στην τάξη και μετά να διδάξει.

Κι αν είναι γυναίκα, κουβαλάει διπλό φορτίο. Γιατί όλοι δηλώνουμε ότι «σεβόμαστε τις γυναίκες», αλλά η κοινωνία μας έχει μια περίεργη ικανότητα: να χειροκροτά τη γυναίκα στα λόγια και να την αφήνει μόνη της στην πράξη. Υποκρισία από τη μια, αμορφωσιά από την άλλη.

Οι γυναίκες έχουν σηκώσει οικογένειες, σχολεία, κοινωνίες ολόκληρες. Με αντοχή, ευαισθησία και μια δύναμη που πολλές φορές δεν φαίνεται αλλά κρατά τα πάντα όρθια.

Ίσως λοιπόν η σημερινή μέρα να μην χρειάζεται πολλά συνθήματα.

Μόνο μια υπενθύμιση:

Σεβασμός στον δάσκαλο.

Σεβασμός στη γυναίκα.

Γιατί όταν μια κοινωνία αρχίζει να χάνει αυτά τα δύο, συνήθως έχει ήδη αρχίσει να χάνει και την παιδεία της.

Κάσδαγλης Νίκος

Θεολόγος 

8/3/26