«Boυβή» Εβδομάδα, Διομήδης Γεωργάκης

 «Boυβή» Εβδομάδα. 

https://www.facebook.com/share/1ASpJ3Bp3f/

Η βδομάδα που μόλις ξεκίνησε, και έχει ως απόληξη την έναρξη της Μεγάλης Βδομάδας, στη λαϊκή θρησκευτική παράδοση ονομάζετα «Boυβή». Ονομάζεται έτσι, επειδή δεν γίνονται Ακολουθίες στις εκκλησιές, κι ούτε χτυπούν οι καμπάνες τους. 

Η Βουβή Εβδομάδα είναι σαν μια βαθιά ανάσα πριν από τη μεγάλη «τρικυμία» των Παθών και της Ανάστασης. Σωπαίνουν οι ναοί, σωπαίνουν οι καμπάνες, χαμηλώνει ο θόρυβος «του κόσμου τούτου», θυμίζοντας μας αυτό που λεγε ο Καζαντζάκης : «Και κάθε φορά που μου μιλούσαν για τον Θεό δεν τους πίστευα, αλλά ύστερα όταν έμενα μόνος με τη σιωπή, καταλάβαινα και τον Θεό και το έργο του», πως τον Θεό δηλαδή και την αλήθεια της ζωής τα νιώθεις μόνο όταν μείνεις μόνος με τη σιωπή σου, μακριά από τα πολλά λόγια και τις φασαρίες. Αυτή η «εκκωφαντική» ησυχία συναντά τον δικό μας πόνο, τις απώλειες και τις δυσκολίες που κουβαλάμε σαν μετανάστες στην ίδια μας τη ζωή, σαν πρόσφυγες στην «Κοιλάδα του Κλαυθμώνος» 

Όταν όλα γύρω σωπαίνουν, καταλαβαίνουμε πως αν ο άνθρωπος σταματήσει να ζητά βοήθεια ή να προσφέρει καταφύγιο στον διπλανό του, κινδυνεύει να γίνει σαν «μάρμαρο», ακίνητος, κρύος, άπνους και άψυχος. Η ανθρωπιά μας κρίνεται ακριβώς εκεί, στο να παραμένουμε ζωντανοί, να παλεύουμε με τη μοίρα μας και να πηγαίνουμε προς τον άλλον, ακόμα και όταν πονάμε. 

Σας (μας) εύχομαι μια Βουβή Εβδομάδα, με ησυχία και χώρο να ξαναβρούμε τους εαυτούς μας, τους άλλους και το νόημα του κόσμου!

________

Η Βουβή Εβδομάδα της Σαρακοστής είναι μια περίοδος που χαρακτηρίζεται από τη μεταμόρφωση του λόγου σε σιωπή γεμάτη νόημα. Δεν είναι μια σιωπή κενού, αλλά μια σιωπή εγκυμονούσα· μια παύση που δεν δηλώνει απουσία, αλλά προσμονή.

Σε έναν κόσμο όπου ο άνθρωπος επιβεβαιώνει την ύπαρξή του μέσα από το θόρυβο, τη διαρκή έκφραση και την εξωστρέφεια, η Βουβή Εβδομάδα προτείνει μια αντιστροφή: την επιστροφή στο εσωτερικό. Η σιωπή εδώ γίνεται τόπος συνάντησης με το ανείπωτο, με εκείνο που δεν χωρά σε λέξεις, αλλά αποκαλύπτεται μόνο όταν ο άνθρωπος πάψει να μιλά.

Θεολογικά, η σιωπή αυτή αντανακλά το μυστήριο της θείας κένωσης. Όπως ο Θεός δεν επιβάλλεται με κραυγή αλλά φανερώνεται με ταπείνωση, έτσι και ο πιστός καλείται να αδειάσει από τον εαυτό του, να «σιγήσει» τα πάθη, τις σκέψεις και τις βεβαιότητές του. Η σιωπή γίνεται μια εκούσια παραίτηση από την ανάγκη ελέγχου και εξήγησης των πάντων.

Η Βουβή Εβδομάδα, λοιπόν, δεν είναι απλώς μια προετοιμασία για το Πάθος· είναι μια μύηση στη γλώσσα του Θεού, που δεν είναι πάντα λόγος, αλλά παρουσία. Μέσα σε αυτή τη σιωπή, ο άνθρωπος αρχίζει να ακούει διαφορετικά: όχι μόνο με τα αυτιά, αλλά με την καρδιά. Και τότε ανακαλύπτει ότι η πιο βαθιά επικοινωνία δε συμβαίνει όταν μιλά, αλλά όταν στέκεται, περιμένει και προσφέρεται.

Τελικά, η σιωπή της εβδομάδας αυτής είναι πέρασμα, είναι το κατώφλι όπου ο λόγος σιωπά για να γεννηθεί ξανά, καθαρός και αληθινός. Είναι η στιγμή πριν από την αποκάλυψη, όπου όλα φαίνονται ακίνητα, αλλά στην πραγματικότητα όλα ετοιμάζονται να μεταμορφωθούν.

https://www.facebook.com/share/1BDWcuPEaq/

Αικατερινη Γιαννούλη - Φιλόλογος