Lena Divani : ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ: μια φορα κι έναν καιρό ζούσαν στην Οξφόρδη δύο σπουδαίοι καθηγητές φιλόλογοι και αχώριστοι φίλοι. Είχαν πολεμήσει και οι δύο στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο και είχαν τη φρίκη στα μάτια τους. Τα απογεύματα πίνοντας τσάϊ σχολίαζαν τα χάλια της παιδικής λογοτεχνίας που διαμόρφωνε τη φαντασία , δηλαδή την ίδια τη ζωή των μελλοντικών αναγνωστών. Μια μέρα εμβαπτίζοντας το τρίτο μπισκότο στο τσάϊ τους άκουσαν μια φωνή που έλεγε: Τι κάθεστε και κρίνετε τους άλλους; Στρωθείτε να γράψετε εσείς αφού στραβομουτσουνιάζετε με τα υπάρχοντα βιβλία για παιδιά. Αυτοί οι δύο τύποι ήταν ο Lewis και οTolkien κι αυτό που κάθησαν και έγραψαν ήταν Τα χρονικά της Νάρνια ο πρώτος και το Χόμπιτ ο δεύτερος! Τα βιβλία που έγιναν οι σύγχρονοι θρύλοι και μαθαίνουν στα παιδιά ότι θα αντιμετωπίσουν τρομερούς "δράκους" στη ζωή αλλά μπορούν να τους νικήσουν αφού ένα κοριτσάκι κι ένα πλασματάκι σαν το χόμπιτ μπόρεσε. Η πλάκα είναι ότι έβαλαν ο ένας τον άλλον στα βιβλία αυ...
Στο σημερινό ευαγγέλιο η εντολή του Χριστού να αγαπάς τον εχθρό σου δηλώνει, μεταξύ άλλων, ότι δεν υπάρχει στον χριστιανισμό κάποια εξήγηση του "γιατί αγαπάς". Ο Χριστός δεν μας αγαπά "διότι" το αξίζουμε ή διότι κερδίζει ο ίδιος κάτι ή διότι "πρέπει" να αγαπά κοκ. Μας αγαπά. Αυτό. Ούτε μας αγαπά γιατί δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Θέλει και μας αγαπά. Αν ξέρεις "γιατί" αγαπάς, τότε η αγάπη σου δεν είναι τέλεια. Σε αγαπώ γιατί...και απαριθμείς διάφορους λόγους. Είσαι καλός, όμορφος, γοητευτικός, φίλος, παιδι μου, γονιός μου κλπ. Έτσι λοιπόν αγαπωντας (σχεδόν αδύνατον με τις δικές μας δυνάμεις) τον εχθρό σου δεν υπάρχει κανένα "γιατί". Δεν έχει καποια λογική ουτε κάποια χρησιμότητα για σένα αυτή η αγάπη. Κάθε αλλο. Λογικά είναι πολύ επικίνδυνη. Αυτο νομίζω θέλει να δείξει περισσότερο το σημερινό ευαγγέλιο. Ότι η αγάπη που στηρίζεται σε επιχειρήματα για να δικαιωθεί δεν είναι αγάπη. Τουλάχιστον χριστιανική. ["Σε ξέρω, έλεγες Εγώ τελικά ...
Η κοινωνία συχνά συγχωρεί τον εγκληματία. Ποτέ δεν συγχωρεί τον ονειροπόλο. "Society often forgives the criminal; it never forgives the dreamer.'' Oscar Wilde (1854-1900) Δείτε εδώ: Το σχολείο, τα όνειρα και η ζωή μας | Σπύρος Κασιμάτης | TEDxYouth@Academy (10.59-14.51) https://www.youtube.com/watch?v=jih_Ga3r9gU&t=250s&list=PLuIc79PlozhKBhO4rpxI50eBCapFm1m2S&index=56 «Τα όνειρά μας είμαστε εμείς.. Είναι ο εαυτός μας. Τα όνειρα είναι γήινα, δηλαδή είναι εφικτά, είναι φτιαγμένα από χώμα και ιδρώτα, γίνονται, τα φτιάχνουμε, τα πραγματοποιούμε. Είναι φτιαγμένα από σκέψη και μέσα στην σκέψη υπάρχει φαντασία. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε χωρίς τη φαντασία, χωρίς τα συναισθήματά μας. Από τα συναισθήματά μας σκεφτόμαστε. Τα όνειρα είναι της δουλειάς. Χρειάζεται σκληρή δουλειά όταν δεν υπάρχει όνειρο. Όταν υπάρχει όνειρο η δουλειά δεν είναι ποτέ σκληρή, είναι χορταστική. Τα όνειρα είμαστε εμείς. Εμείς θα την ζήσουμε τη ζωή μας, εμείς την ζούμε τη ζωή μας...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου